Ξενοφώντας Μακρόπουλος, Κλείνω τις κουρτίνες γιατί απ’ εξω πεθαίνει κόσμος και φοβάμαι το αίμα

makropoulos15.3.16
favicon

Είναι ένα πολύ ενδιαφέρον καλοκαίρι
έξω.
Μέσα,
είναι ένα πολύ βαρετό 38 βαθμών κελσίου διάστημα.
κάθε μεσημέρι ξυπνάω
αγοράζω κουλούρια
φτιάχνω καφέ
σαπίζω στο ίντερνετ
διαβάζω για πνιγμούς μεταναστών
και σκέφτομαι τα παιδικά όνειρα μου
για ένα δικό μου σκάφος.
μετά συνέρχομαι
λέω
πάει τόσος καιρός που δεν έχεις γαμήσει
τράβα καμιά μαλακία τουλάχιστον
μα κάθε φορά
που βρίσκω φώτοζ αυτής της βλαμμένης της σέρβας
που με έχει πλοκάρει στο φέισμπουκ
κλείνω τα tabs
ανοίγω το βιντεάκι που γύρισα με μια τύπισσα
- είναι μακριά μου τώρα -
και την παίζω με αυτό.
Ε δε το λες και ότι ονειρευόταν ο Σολωμός, ο
Παύλος και ο Γιαννάκης ο Ρίτσος
αλλά κάτι τέτοια είναι για μένα η μονογαμία στα καλύτερα της.
Δεν σκουπίζομαι πια
γιατί δεν έχει σημασία
βλέπω ταινίες με πρεζάκια για να καταλάβω το μέλλον μου
αλλά τα βράδια πριν κοιμηθώ ορκίζομαι
πως αύριο θα καθαρίσω
θα κάνω δίαιτα
θα διαβάσω
θα ψάξω για δουλειά
θα σε πάρω τηλέφωνο
αλλά μ’αρέσουν πολύ τα κουλούρια του φούρνου μου,
τα ποστ των φίλων μου
και τα λεφτά της μάνας μου.
Είναι ένα ενδιαφέρον καλοκαίρι μέσα.
Έξω,
είναι ο παγκόσμιος πόλεμος.

favicon

©Ξενοφώντας Μακρόπουλος
φωτο©Στράτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση