Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Μυθιστόρημα τσέπης

thiveos9.2.16

favicon

Η ζωή της μετρά απ΄το 1938. Έκτοτε συνήθισε να ποντάρει τις μέρες της για λίγη ευτυχία.

1938
Το 1938 σε μια τρομερή χιονοθύελλα γνωρίζονται και ερωτεύονται παράφορα. Για δυο ή τρία χρόνια κρατούν το δεσμό τους μυστικό. Όταν κάποια φορά βρίσκονται τυχαία σε μια άλλη παρέα, κόντρα σε όλες τις πιθανότητες, τότε προσποιούνται πως δεν γνωρίζονται . Προφέρουν συγκαταβατικά μερικές τυπικές κουβέντες  και κρατούν επιμελώς τις αποστάσεις.

Όλα αυτά όμως ως εκείνο το ταξίδι στην Ίο και το ανεξίτηλο σημάδι στις καρδιές τους.  Όταν θυμούνται  το βράδυ στ΄ανοιχτά του νησιού. τότε μες στην πιο κατανυκτική σημασία φορούν τους αστερισμούς, καταστρέφονται ξανά και ξανά, απομένουν μονάχα οι  άνεμοι και τ΄ακαθόριστα.

Το 1938 ήταν μια αξέχαστη χρονιά.

Πλησιάζει γυμνή μέσα απ΄το σαλόνι, μόλις που προλαβαίνω να διακρίνω κάτι δικό της, χάνεται. Είναι σκιά, κίνδυνος του εαυτού της. Στέκει πάνω απ΄τη συμφωνική ορχήστρα του εθνικού ραδιοφώνου, πάνω απ΄τα ράιχ, πάνω απ΄όλα.

1945
Ο πόλεμος την βρήκε εξουθενωμένη. Η υγεία της είχε κλονιστεί. Κρίθηκε αναγκαίο να νοσηλευτεί σε μια γαλήνια μονάδα στην εξοχή. Τα τοπία της τράβηξαν το ενδιαφέρον. Δεν άργησε να κρατήσει ξανά το πινέλο της. Όμως τότε ξύπνησε ένα άλλο μαρτύριο, αφού κάθε φορά που ήθελε κάτι όμορφο να φτιάξει, θύμωνε με τον εαυτό της, χιλιάδες φωνές την κατηγορούσαν πως είχε ξεχάσει, τραυμάτιζε τα χέρια της. Πέρασε πολύς καιρός ώσπου να ξεχάσει τον πόλεμο. Η μουσική δεν την ευχαριστούσε πια και όλος ο κόσμος δίσταζε να κάνει το επόμενο βήμα. Από παντού έρχονταν νέα για νεκρούς και αγνοούμενους. Τότε ήταν που έσπασε. Μια μικρή ρωγμή ανάμεσα στα μάτια της ήταν η ένδειξη.

Πέθανε σήμερα το πρωί ο τελευταίος επιζών. Η κηδεία του θα τελεστεί στον ναό του Χριστού,  κάτω από το ημίφως χιλίων κηροστατών. Μια υψίφωνος  θα αναφωνήσει ave Maria σε μια ύστατη παράκληση για συγχώρεση.

Αργά, μεθοδικά βρήκε ξανά τον εαυτό της.

1976
Οι κόκκινοι έχουν κιόλας κερδίσει τη μάχη. Σκορπούν τα φράγκα τους στα nights clubs, επενδύοντας σε ύποπτες συναλλαγές, ενδίδοντας σε σκοτεινές συνήθειες της τρομερής πόλης.  Ο κίνδυνος του κομμουνισμού έχει πια αποδειχθεί ανθρώπινος, τα τεχνητά ζητήματα έχουν  διελευκανθεί, η όλη ιστορία έχει χάσει τη γοητεία της. Είναι κιόλας στα ανώτερα κλιμάκια της αριστοκρατίας. Χρηματοδοτεί τα τείχη και έχει αφοσιωθεί στο κυνήγι του χρόνου. Δεξιώνεται τους φίλους με κάθε τυχαία ευκαιρία, ο κύκλος της είναι ευρύτατος. Ο εραστής της είναι ένας νεαρός που μιλά παθιασμένα για τον πιστό αγώνα του ανθρώπου κόντρα σε όλες τις εποχές. Είναι ρομαντικός και θα καταστραφεί, όμως εκείνη τον βρίσκει χαριτωμένο. Αν το θέλει ο Θεός θα προλάβει το γύρισμα αυτού του αιώνα.

1989
Το ατύχημα στον σταθμό ήταν το πιο φοβερό γεγονός. Όλοι συζητούσαν γι΄αυτό. Οι επιστήμονες διατύπωναν ισχυρισμούς που έκοβαν την ανάσα. Τα συνέδρια μετατράπηκαν σε μια κερδοφόρα επιχείρηση. Ένα ταξίδι στα ερείπια κοστίζει μια περιουσία, όμως αξίζει τον κόπο μια και μπορεί ο καθένας να αγγίξει τον θάνατο.  Μετά από μερικές μέρες το πράγμα ξεχάστηκε. Μια φριχτή δολοφονία στην 42η λεωφόρο, στο ξενοδοχείο Mirrador κλέβει πια την παράσταση. Πρόκειται για μια ιστορία αγάπης που ακολούθησε τις γνώριμες οδούς της διαστροφής. Ο φονιάς ήταν ένας νεαρός, Πολωνός που είχαμε συνηθίσει να μιλάει όμορφα στο μπαρ του Έλληνα. Εργατικά συνδικάτα και τα ρέστα.

Όλα αυτά με τρομάζουν, χάνω το κουράγιο μου, τα ακριβά μου γούστα μπορούν να με σώσουν. Άνοιξε το ραδιόφωνο. Ένας καταπληκτικός σταθμός παίζει τις τελευταίες επιτυχίες. Λέγεται Αθήνα- Μπουένος Άιρες ή κάτι τέτοιο τέλως πάντων που σημαίνει επιστροφές.

2000
Αυτοί είναι οι πρώτοι των πρώτων. Μια εκλεκτή παρέα ευκατάστατων που επιλέγουν τώρα στο γήρας τους να γνωρίσουν τη ζωή ενός κοσμοναύτη. Πλήρωσαν αδρά και θα απολαύσουν την Οδύσσεια που πάντοτε οραματίζονταν. Η κυρία και ο κύριος Ντέσπερ, η υπέργηρη κληρονόμος ενός ιστορικού, τεξανού οίκου και η δεσποινίς που ουδέποτε συνήθισε στην ιδέα του θανάτου και τώρα η ευκαιρία να σκορπιστεί μες στις σκοτεινές τρύπες τη συναρπάζει απόλυτα, θέτοντας στο προσκήνιο μια αφορμή για το καινούριο, ζωντανό ενδιαφέρον της. Θα εκτοξευτούν περί τις μία το μεσημέρι. Παραμείνατε στους δέκτες σας. Η αντίστροφη μέτρηση θα ξεκινήσει μισή ώρα πριν. Μην ανησυχείτε για τη δεσποινίδα. Έζησε μια γεμάτη ζωή και αφήνει το στίγμα της σε ένα πλήθος προσώπων και πραγμάτων.

Την ώρα που εκτοξεύονταν ανακοινωνόταν με όλες τις τιμές η ίδρυση ενός νέου κράτους. Επίσημοι, αντιπροσωπείες των εθνών και των διαφόρων οργανισμών συνέρρεαν στον διεθνές αερολιμένα. Το μεγάλο αφιέρωμα στον γαλλικό κινηματογράφο έριχνε την αυλαία του εν μέσω χειροκροτημάτων. Οι θρύλοι της μεγάλης οθόνης, πρόσωπα που είχαν ήδη κερδίσει την αθανασία, ανασύρονταν μέσα από ρόλους αξέχαστους. Στην πλατεία της ασιατικής πρωτεύουσας το πλήθος παρακολουθεί εμβρόντητο την εκτόξευση του νέου δορυφόρου. Οι γύρω χώροι έχουν σημαιοστολιστεί, τα πλέον, εμβληματικά, κρατικά κτίρια έφεραν στις προσόψεις τους μεγάλα καραβόπανα με την αναγραφή του έτους σταθμού. Αργότερα στις δηλώσεις τους οι συγκεντρωμένοι διατύπωσαν θαυμάσια τις απόψεις τους, καθώς οι άνθρωποι της ασφάλειας περιφέρονταν στην πλατεία, γυρεύοντας αρνητές του καθεστώτος, εν δυνάμει απειλές. Στο ακριτικό νησί έφθασαν απόψε οι πρώτοι μετανάστες. Κατάκοποι, με πνιγμένα παιδιά, λιγοστά υπάρχοντα και μια δίψα για επιβίωση κατέπλευσαν νωρίς το πρωί στο μικρό λιμάνι. Αργότερα καταγράφηκαν και προωθήθηκαν στις συνοριακές γραμμές. Οι υποψήφιοι της αμερικανικής προεδρίας μίλησαν στο διεθνές, τηλεοπτικό δίκτυο. Όλοι τους επέδειξαν μεγάλη, εθνική ευαισθησία και είναι απορίας άξιον πώς θα μπορούσε να χαθεί ένα έθνος με τέτοιους, χαρισματικούς άνδρες να στελεχώνουν τους τομείς της εξουσίας. Όλοι τους υποσχέθηκαν μια σύρραξη, διαπίστωσαν προβλήματα όπως η κρίση του χρέους και η γήρανση του πληθυσμού. Στην κεντρική λεωφόρο της πόλης μας τα κτίρια φωτίζονται με υπερμεγέθεις προτζέκτορες. Από μια παλιά εποχή φθάνουν τα πρόσωπα με την ακεραιότητα τους καιρού της μεγάλης δόξας τους. Το κοινό επικροτεί παρόμοιες πρωτοβουλίες και καταξιώνει στη συνείδησή του μια δημοτική αρχή με αντίστοιχους προβληματισμούς. Οι αγώνες ταχύτητας ολοκληρώθηκαν με επιτυχία. Ένας άσσος των περασμένων δεκαετιών κήρυξε την έναρξη του αγώνα. Δεκάδες μοτοσικλέτες ξεπήδησαν απ΄τη γραμμή της αφετηρίας, κατακλύζοντας το ενδιαφέρον των θεατών. Η χρονιά του πιθήκου σήμανε επισήμως την έναρξής της. Η κινεζική πρωτεύουσα με κωδωνοκρουσίες και λαμπρά πυροτεχνήματα τίμησε τη μεταβατική αυτή εποχή. Κάποιοι πέθαναν απόψε, άλλοι διακρίθηκαν στα ποικίλα αγωνίσματα αυτού του κόσμου, ορισμένοι έχασαν κάθε ευκαιρία και σήμερα οδηγούνται στην αναντίρρητη εξορία. Το πρόγραμμά μας ακολουθεί η πρόγνωση του καιρού για δεκάδες έτη μπροστά, όταν πια κάθε βροχή θα έχει αποκαλύψει την ηλικία της και όταν το σχήμα του κόσμου θα είναι πια αυστηρά καθορισμένο.

Παρακολούθησε την εκτόξευση απ΄τον τηλεοπτικό δέκτη. Έπειτα για μια στιγμή μετάνιωσε που παρέμεινε σε τούτη τη γωνιά του κόσμου. Όμως δεν βρήκε λανθασμένη την επιλογή της.  Άνοιξε όλα τα παράθυρα του μικρού διαμερίσματος, στάθηκε πάνω απ΄την πόλη, διαδίδοντας φήμες για το μέλλον της, σιωπηρά, όπως συνήθιζαν οι οιωνοσκόποι πριν από χιλιάδες χρόνια. Με τη μουσική στη διαπασών, ερωτευμένη όσο ποτέ με τη ζωή και τις αναμνήσεις, παραχώρησε το όνομά της απόψε σε έναν μυστικό, ακόμη αστερισμό.

Για μια στιγμή την είδα να πλησιάζει γυμνή μέσα απ΄το σαλόνι, μόλις που προλαβαίνω να διακρίνω κάτι δικό της. Είναι σκιά και κίνδυνος του εαυτού της πια, δεν υπάρχει. Και ας την κοιτάζω σαν να΄ταν πριν μερικές μέρες που πόζαρε υπέροχη ανάμεσα σε άλλες δίδες του περασμένου αιώνα, αναδεικνύοντας τα μορτορέ σύνολα και το χαριτωμένο μακιγιάζ της.

*
©Απόστολος Θηβαίος
φωτο©Στράτος Φουντούλης-agrimologos.com 2009

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

Comments Off

Filed under Ανταποκρίσεις, ελληνική λογοτεχνία, επιφυλλίδες