Larry Cool, Ἡ Παναγία ἔπρεπε νὰ εἶχε κάνει κορίτσι

 
Ἡ Παναγία ἔπρεπε νὰ εἶχε κάνει κορίτσι

Ὁ οὐρανὸς ἀντανακλᾶ ἀνάποδα τὴν πόλη
Τρελὴ ἡ Παναγία σαλαγεῖ τὰ φεγγάρια της
Ἀπ’ τὶς τρύπες π’ ἀφήνουν τὰ πέλματά της στὴν ἄσφαλτο,
Εἰσδύει ἀπόκοσμο φῶς.
-«Θέλω μιὰ κόρη ἀπὸ σένα,» μοῦ λέει
Γαμιόμαστε στὰ ὄρθια σὲ μιὰ οἰκοδομὴ
Μέσα στὴ διάφανη κοιλιά της,
Ἥλιοι κι ἀστέρες περιστρέφονται.

Στοὺς δρόμους ξεσπᾶ ἡ ἐπανάσταση:
Τὰ στήθη τῶν γυναικῶν διαρρηγνύονται..,
-κι ὁρμητικοὶ κρουνοὶ γάλακτος ἀναβρύζουν
Σώματα τρέχουν ἐδῶ κι ἐκεῖ
Τὸ ἕνα πόδι εἶναι παρελθὸν καὶ τ’ἄλλο μέλλον.

Ὅ,τι βλέπομε δὲν ὑπάρχει
Κι αὐτὸ ποὺ ὑπάρχει δὲν τὸ βλέπομε
Μὲ πλάθει ὁ Θεὸς καὶ γαργαλιέμαι.

*
Λίγο πρὶν μᾶς κατασπαράξουν

Ὕαινες περιτρέχουν τὸ ἐξωτερικὸ τ’οὐρανοῦ
Ἀναζητοῦν ἄνοιγμα γιὰ νὰ εἰσέλθουν στὸν κόσμο
Τὰ δένδρα ἐξανεμίζονται,
Ἐλευθερώνοντας τὰ ξυλιασμένα οὐρλιαχτὰ τῆς γῆς.

Ἡ φράου Μέρκελ φορεῖ ἕναν μεγάλο φαλλό,
Καὶ σοδομεῖ τὸν πρωθυπουργὸ
Ἀπ’τὸ στόμα του βγαίνουν κακαρίζοντας ὄρνιθες.

Δειπνῶ ἐνῷ ἡ τυφλὴ μητέρα μου πλέκει
Ἡ ὑπηρέτρια περιφέρεται γυμνὴ
(ἔχει γλουτοὺς δορκάδος)
-«Οἱ σκέψεις σου,» λέγει σκωπτικά,
»Εἶναι ἀναθυμιάσεις τῆς τροφῆς σου»
Παλεύομε καί, -τῆς τὸν χώνω πρηνηδὸν στὸ πάτωμα
-«Ἴιι!» φρίττει ἡ μάνα μου καὶ μᾶς κεντᾶ μὲ τὶς βελόνες
Τὸ παράθυρο θρυμματίζεται,
Εἰσβάλλοντας ἕνα τεράστιο ῥύγχος ὕαινας.

©Larry Cool
 φωτογραφία από till we have faces -ανεστραμμένη από τις Στάχτες

Larry Cool : ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕΙ

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση