Τάσος Ν. Καραμήτσος, Μονοχρωμίες εσωτικών τοπίων

karamitsos26.12.15

fav-3

ΔΙΑΝΥΣΜΑΤΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΛΛΗΛΑ

Πυρώνει ο ήλιος του μεσημεριού
την μαύρη άσφαλτο
Μοναξιές ανηφορίζουν κατηφορίζουν
με τροχιές παράλληλες
Στη σκιά του πεύκου
‘Ήρθε το φθινόπωρο
χωρίς
στην ευωδιά των άσπρων γιασεμιών
οι πρώτες σταγόνες της βροχής
ν’ αναστήσουν τα κυκλάμινα
Απλώνουν πλοκάμια τ’ αδιέξοδα
     δυο ψυχές συναγροικώνται
‘Έσταξε δάκρυ αλμυρό
σφραγίδα και υπογραφή στον πάπυρο
του αναπόδραστου

fav-3

ΔΥΟ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ
ΜΙΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΗΣ ΒΕΡΑΝΤΑΣ

Ι
Ο,ΤΙ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗΣΑ

Δασύφυλλος βασιλικός στολίζει τη βεράντα μου
Ποτίζω κι αναδεύω τον
Η ευωδιά του μνήμες ζωντανεύει
Κόβω έναν κλώνο και τον βάζω
Ανάμεσα στις σελίδες του βιβλίου μου

ΙΙ
ΓΑΛΗΝΗ

Πλούσια η βεράντα
Ντυμένη με τα ασημένια
ελάσματα του φεγγαριού
Σκέψεις επιθυμίες αναπολήσεις
Έχει βαθιές ρίζες η τρυφερότητα
Ροδάμισε
Και οι καρποί της γλυκείς

fav-3

ΑΠΟΔΟΧΗ

Στην καρδιά
του χειμώνα
μια ανεμώνα
άνθισε
Σκύβω την κόβω
και στην προσφέρω
Την παίρνεις
Μου χαμογελάς
και στων τσιμέντων τις ραγισματιές
φυτρώσανε κυκλάμινα

fav-3

ΤΟ ΧΙΟΝΙ ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ

Ήθελε να καταγράψει το σχήμα των χιονονιφάδων κι από τη συμμετρία του κρυστάλλου τους να αναδυθεί η αθωότητα της ομορφιάς
Τη μέρα, λοιπόν, που χιόνιζε άναψε τα ξύλα στο τζάκι και πλησίασε στο τζάμι της μπαλκονόπορτας
Τράβηξε πολλές φωτογραφίες, πλάνα μακρινά της σαβανωμένης πόλης και κοντινά ενός κλαδιού της μυγδαλιάς που άνθιζε
Σκόρπισε στη βεράντα σπόρους σιταριού για τα σπουργίτια που πεινούσαν
Παρατήρησε προσεκτικά με έναν μεγεθυντικό φακό τις νιφάδες του χιονιού που έπεσαν στην παλάμη του. Είχαν το σχήμα του κανονικού εξάγωνου, όλες μαζί σαν τούφα από μπαμπάκι
Κι όταν έλιωσαν μια υδάτινη σταγόνα λαμπύριζε στο χέρι του

*

©Τάσος Ν. Καραμήτσος
φωτο©Στράτος Φουντούλης-agrimologos.com, “Ancona 2011″

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση