Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Να συνεχίσει να ψάχνει ωστόσο

kaitatzi19.12.15

fav-3

Θα βγεις στο δρόμο
θα δεις ένα μεγάλο φίδι
θα το πατήσεις και θα προχωρήσεις
Θα πας πιο πέρα
θ’ ανοίξεις το στόμα και θα φωνάξεις
θ’ ακούσεις τον αντίλαλο της μοναξιάς σου
Έλα έλα πιο εδώ έλα
Η άνοιξη πάλλεται γύρω
εσένα σε προσκαλεί το λιόγερμα
Υπάρχει η γαλήνη των κουρασμένων στο λιόγερμα
του λυκόφωτος λίγο πριν πέσει βαθύ το σκοτάδι
Εκεί στη σκιά ενός δέντρου
θα τραγουδήσεις στη φυλλωσιά του
Θα καλέσεις
Το κάλεσμα θα είναι ηχηρό
ελπίδα για απολιθώματα αιώνων
καρδιές που δεν μπόρεσαν ν’ αγαπήσουν
Δέντρο απολιθωμένο το στήθος σου
δειλά θα πετάξει βλαστάρι
Θα συνεχίσεις το δρόμο σ’ απολιθώματα
προσπάθησες τουλάχιστον
μέχρις εδώ προσπάθησες
Ο νέος όμως με την άνοιξη που δονείται
κι ύστερα τρεμοσβήνει στο βλέμμα του
τι θ’ απογίνει
Ποιο φύλλωμα δέντρου
θα του δώσει φιλί ζωής
να συνεχίσει να ψάχνει
το τίποτα
να συνεχίσει να ψάχνει ωστόσο
να συνεχίσει να ψάχνει

*

©9.11.2010. Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη
φωτο©Στράτος Φουντούλης-agrimologos.com “2008 καλοκαίρι”

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση