The Athens Review of Books, τεύχος Ιουνίου 2015 -κυκλοφορεί

The Athens Review of Books (63ο τεύχος)

Στον Μίλτο Σαχτούρη είναι αφιερωμένο το τεύχος Ιουνίου της Athens Review of Books. Γράφει ο Αντώνης Δρακόπουλος. Ο Σαχτούρης είναι ίσως ένας από τους τελευταίους ποιητές ενός συγκεκριμένου τύπου αντισυμβατικού ποιητή που παρέμεινε πιστός στο ποιητικό του όραμα και στάθηκε μακριά από τα παραμορφωτικά κάτοπτρα της δημοσιότητας. Μια τέτοια μετρημένη στάση μοιάζει ίσως αναχρονιστική στην εποχή των ΜΜΕ. Ίσως όμως γι’ αυτό στην περίπτωσή του, η προσεκτική απόσυρση από τον συμβατικό τρόπο διαβίωσης δεν παραπέμπει σε παραίτηση, αλλά σε μια ηθική στάση. Δεν μπορεί λοιπόν κανείς, κοιτάζοντας τώρα συγκεντρωμένο το έργο του Σαχτούρη, να μην σταματήσει στη στάση του ποιητή και στην ηθική της διάσταση. Στο τέλος βέβαια ο ποιητής θα κριθεί από το έργο του. Η ποίηση του Σαχτούρη νοείται ως πεδίο αποκάλυψης. Ακριβώς όμως επειδή φανερώνει εκείνο που καλύπτεται από το πέπλο της φυσικότητας, ανοίγει την προοπτική της υπέρβασής του.

• Ο Γιάννης Δ. Στεφανίδης γράφει για μια αμφίσημη ιστορική αναλογία: τη Συμφωνία του Λονδίνου (1953) για το γερμανικό εξωτερικό χρέος και την περαιτέρω ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Διαθέσιμο στην ιστοσελίδα μας: http://athensreviewofbooks.com/?p=1741

• Η Αλεξάνδρα Ιωαννίδου γράφει για το νέο σκάνδαλο των Κρατικών Βραβείων, της βράβευσης δηλαδή μεταφράσματος από τα ρωσικά, ενώ σύμφωνα με την ανάλυσή της έγινε από τα αγγλικά. Ώστε μπορούμε να μιλούμε για Κρατικό βραβείο μετάφρασης της μετάφρασης! Σχετικό είναι επίσης το άρθρο της Μαρίας Παπαδήμα, η οποία γράφει για τα αναξιόπιστα βραβεία και τους απαρχαιωμένους θεσμούς που πρέπει να καταργηθούν.

• Ο Ιακώβ Σιμπή αμφισβητεί πολλές πτυχές του διάσημου έργου της Χάνα Άρεντ «Οι πηγές του Ολοκληρωτισμού», ανιχνεύοντας στο έργο της θολούς απόηχους αντισημιτικών στερεοτύπων και ισχυρισμών, για τους οποίους δίνει την εξήγηση ότι καμιά φορά το θύμα αφομοιώνει τις εναντίον του καταγγελίες

• Ο Μιχάλης Χρυσανθόπουλος γράφει για την Προϊστορία ή Καταγωγή της «Σουρρεαλιστικής μπόμπας».

• Η Στέλλα Κουρμπανά γράφει για τον (κλασικό ή ρομαντικό, άραγε;) Άγγελο Βλάχο.

• Ο Φίλιππος Κ. Βασιλόγιαννης αμφισβητεί την σύνθεση του Αμάρτια Σεν για «την ιδέα της δικαιοσύνης» εξηγώντας ότι πρόκειται για πολλές «ιδέες της δικαιοσύνης».

• Η Ελένη Μπενέκη γράφει για ένα άγνωστο ντοκιμαντέρ για την ελληνική βιομηχανία. Ο Μανόλης Αρκολάκης γράφει για τους αδελφούς Γαζιάδη και την εμφάνιση των βιομηχανικών ταινιών στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου. Η Χριστίνα Αγριαντώνη, γράφει για την εικόνα της ελληνικής βιομηχανίας και τις δυσκολίες της αποδοχής της.

• Ο Πέτρος Μαρτινίδης γράφει για το δαιμόνιο μαστόρεμα του Φίλιπ Κερ.

• Ο Αλέξανδρος Κεσίσογλου γράφει για τον Γκύντερ Γκρας.

• Ο Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου γράφει για τον Ουίλιαμ Μπλέικ.

• Η Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου γράφει για το τραύμα των Καλαβρύτων στη λογοτεχνία.

• Ο Χάρης Βλαβιανός, Γιατί γράφω ποίηση. Ποίημα.

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Μίλτος Σαχτούρης από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

Comments Off

Filed under περιοδικά