Χρήστος Αρμάντο Γκέζος, “singin’ in the”

gezos27.5.15

fav-3

Αγόραζα πάντα διάφανες ομπρέλες, μου αρέσει να βλέπω τον κεραυνό να σκάει στο κεφάλι μου· να βλέπω τα σύννεφα να σκίζονται στα δυο, στα τέσσερα, στα χίλια, τους ανθρώπους να πετάγονται απ’ τα κτίρια σαν αίμα από πληγή. Με τη μετάλλινη προεξοχή σκάω τα μπαλόνια που έχουν κρεμάσει στα φανάρια για να γιορτάσουν προκαταβολικά τον θάνατό μου, πόσο απολάμβανα πάντα να τους χαλάω το πανηγύρι! κι ύστερα τσαλαβουτάω στους λάκκους απ’ το αίμα χοροπηδώντας χτυπώντας τα τακούνια στον αέρα I’m singin’ in the blood just singin’ in the blood κι ο αέρας κοντεύει να μου πάρει το κεφάλι· έπεσε η νύχτα κι εγώ εδώ ακόμα με την ομπρέλα πια στο στόμα δαγκωμένη χτυπώ τα χέρια σαν σπασμένη μαριονέτα κι απ’ το πολύ το κέφι δεν με νοιάζουν οι τρύπες στην κοιλιά δεν με νοιάζουν τα μπαλώματα στην πλάτη και τα ζουμιά που τρέχουν απ’ τα αφτιά δεν με νοιάζει το πλήθος που κοιτά και ψιθυρίζει κοίτα του πέφτουνε τα δόντια μόνο I’m singin’ in the blood, I’m singin’ and dancin’ in my blood.

*

©Χρήστος Αρμάντο Γκέζος
φωτο©Στράτος Φουντούλης -agrimologos.com, Jazz Club Bruxelles, 2009

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, Πεζογραφία, πεζοποιήματα