Σταμάτης Γκαβέτας, Ο Παπατζής

gavetas25.4.15

fav-3

Περπάταγα στο Θησείο, οι φωνές και οι γύρω ήχοι συνέθεταν ένα ψηφιδωτό οχλαγωγίας. Ένα μπουλούκι ανθρώπων πάνω από ένα τραπέζι μου τράβηξαν την προσοχή. Περίεργος – σα γάτος – πλησίασα να δω! Αναρωτώμενος ποια εμπειρία, καρτέρι στο χρόνο μου είχε στήσει. Ένας τύπος, ψαρομάλλης, με μεγάλο κίτρινο από το ταμπάκο μουστάκι, έπαιζε τον Παπά.

Είχα κάψει αρκετά τσιγάρα στα χείλη μου για να βρω ποιος ήταν ο αβανταδόρος του Παπατζή. Τον βρήκα, ήταν ένας τύπος που τελευταία στιγμή μαζευόταν πίσω παρόλο που κέρδιζε μέχρι εκείνη την ώρα. Οι παίκτες ποντάρανε όπου και αυτός, αλλά στο τέλος όταν αυτός τραβιόταν εκείνοι έχαναν.

Ζήτησα να παίξω, κέρδιζα όπως και οι άλλοι, όταν πλησίασε η ώρα του αβανταδόρου, ο παπατζής ρωτά «Πόσα;»«Τριάκοντα» είπα καρφώνοντας το βλέμμα στο δικό του, «Τριάκοντα τι;»«Αργύρια» απαντάω και ψηλαφώ την απάτη με το δάχτυλο δείχνοντας το φύλλο που επέλεξα. Δάγκωσε τα χείλη του και κοίταξε συνωμοτικά τον αβανταδόρο. Γύρισε το φύλλο, είχα χάσει. Με μια αστραπιαία κίνηση κλείνει το τραπέζι λέγοντας «Ευχαριστούμε πολύ, αύριο πάλι» και χάθηκε στο πλήθος.

*
©Σταμάτης Γκαβέτας
φωτο©agrimologos.com

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

 

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, Πεζογραφία