Βασίλης Ν. Πης, Με την Άνοιξη καθίσαμε για φαγητό

pis21.3.15

fav-3

Με την Άνοιξη καθίσαμε για φαγητό
Το μεσημέρι σε παραλιακή ταβέρνα
Αντίκρυ η θάλασσα, που τόσες φορές ερωτευτήκαμε

Εκείνη παρήγγειλε φως, τη μυρωδιά τού
Φρέσκου κατσικίσιου γάλακτος, κοχύλια
Δυόσμο, κάστανα και για γλυκό
Τη γεύση από φυτείες κερασιών

Εγώ, σαλάτα χωριάτικη, ούζο από γλυκάνισο
Φρέσκο χταπόδι στη φωτιά
Το πέταγμα του χρυσαετού
Και για γλυκό χαλβά από σιμιγδάλι

Μ’ έβαλε μπρος στην αρχή
Αλλά στο τέλος από το ούζο το πολύ
Παραμιλούσαν οι αμυγδαλιές της

Μέχρι αργά πίναμε όταν
Από τα βλέφαρά της έσταζε η νύστα
Και έφυγε με τη βραδινή πτήση
Τότε που το ηλιοβασίλεμα ανέβαινε
Μέσα στα σύννεφα, μιας – χωρίς ανατροπές – μέρας.

*

©Βασίλης Ν. Πης  - Από την ανέκδοτη συλλογή: Κιβώτια μνήμης
φωτο©Στράτος Φουντούλης, autoportrait 2015

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση