Μαρίνα Τσβετάγιεβα, Στο Κρεμλίνο -μετάφραση Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης

Tsvetaeva28.2.15

fav-3

Εκεί, όπου εκατομμύρια λαμπάδες – αστέρια
Καίνε μπροστά στην εικόνα την παλιά,
Όπου ο ήχος του απόβραδου φέρνει τη γλύκα στην καρδιά,
Όπου οι πύργοι ερωτεύονται τον ουρανό·
Εκεί, στων εναέριων πτυχών τη σκιά
Περιδιαβαίνουν όνειρα, διάφανα λευκά -
Των παλιών αινιγμάτων κατάλαβα το νόημα,
Και της Σελήνης η έμπιστη έγινα.

Παραληρώντας, με κομμένη ανάσα,
Να τα μάθω μέχρι τέλους θέλησα όλα ∙
Με ποια μυστήρια βάσανα
Αφιερώθηκες στους ουρανούς Κυρά
Και γιατί σε κτίρια εκατόχρονα
Πάντα μοναχή σφίγγεσαι τόσο τρυφερά…
Εκείνο που θρύλο αποκαλούν στη γη, -
Σ’ εμένα αφηγήθηκε το φεγγάρι.

Στα κεντημένα με μετάξι σκεπάσματα,
Σε σκυθρωπών παλατιών τα παράθυρα,
Είδα βασίλισσες κουρασμένες,
Στα μάτια τους κάλεσμα παγωμένο,
Είδα πως στα παλιά τα παραμύθια,
Σπαθιά, στεφάνι και έμβλημα αρχαίο,
Και σε κάποια παιδικά, σε βλέμματα παιδικά
Το φως εκείνο που χύνει το μαγικό δρεπάνι.

Ω, πόσα μάτια σε τούτα τα παράθυρα
Κοιτούσαν πίσω του μελαγχολικά,
Και πόσα μαζί του πήρε εκείνος
Εκεί όπου υπάρχει η ηρεμία κι η χαρά!
Είδα χλομές μοναχές,
Της γης παιδιά γενναία,
Και στις απαγορευμένες προσευχές τους
Οίδα των παθών την πυρκαγιά.
Μάντεψα στων βλεμμάτων την περιφορά:
- «Θέλω να ζήσω! Τι να τον κάνω το Θεό;»
Και στων πένθιμων ράσων τις πτυχές
Τον μακρύ αναστεναγμό προς το φεγγάρι.

Πες μου, Σελήνη, γιατί υπέφεραν
Αυτοί οι αιχμάλωτοι των αστεριών σου;
Για τίνος το χατίρι πέθαιναν
Σκλάβες με βασίλισσας ψυχή,
Γιατί από έρημες κρεβατοκάμαρες
Όρμησαν στα πράσινα λιβάδια;
- Κι ήταν του φεγγαριού η απάντηση μελαγχολική
Στα τείχη του σκυθρωπού Κρεμλίνου.

*

Φθινόπωρο 1908
Μόσχα
Μετάφραση από τα ρωσικά ©Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης 

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

Comments Off

Filed under μετάφραση, Ξένη Λογοτεχνία, ποίηση