Larry Cool, “Ξημερώνει ἀνοίγοντας τὸ φερμουὰρ τοῦ οὐρανοῦ” κ.α. -ποίηση

larry31.12.14

fav-3

Πταρνίζομαι καὶ φεύγουν τὰ πουλιὰ ἀπ’ τὰ δένδρα

Ὁ οὐρανὸς εἶναι γεμάτος ματωμένα δόντια
Ἀναμασᾶ ὁ Θεὸς τὶς σάρκες μας,
Καὶ φτύνει νέα σώματα.

Στοὺς τοίχους τῆς αἴθουσας γλυστροῦν χταπόδια
Τὸ δάπεδο εἶναι καλυμμένο μὲ καθρέπτες
Στὸ ἀνάκλινδρο ψυχορραγεῖ ὁ μέγας τραπεζίτης
Δεκάδες χέρια βγαίνουν ἀπὸ μέσα του
Γυρεύουν ἀπὸ κάπου νὰ πιαστοῦν
Ὅλα μαζὶ τοῦ σφίγγουν τὸ λαιμό, τὸν στραγγαλίζουν
Ὁ πρωθυπουργὸς κοιτάζει ἠλίθια,
μ’ ἕναν τεράστιο ὀφθαλμὸ ποὺ ἔχει στὸν πρωκτό.

Τὸ κορίτσι μου ντυμένο μὲ πεταλοῦδες, χορεύει
Ὅμως τὸ πέλμα της,
Δὲν βρίσκει τὸ εἴδωλό του νὰ πατήσῃ
Κραυγάζοντας πέφτει στὴν ἄβυσσο μέσα στὸν καθρέφτη
Οὐρλιάζουν οἱ λιμπελοῦλες.

fav-3

Ξημερώνει ἀνοίγοντας τὸ φερμουὰρ τοῦ οὐρανοῦ

Τὸ σῶμα εἶν’ ἕνα ὄνειρο,
Ποὺ ὀνειρεύεται τὸν ἑαυτό του.

Κοιμᾶται τὸ κορίτσι μου
Γιὰ παλάμες ἔχει δύο φωλιές χελιδονιῶν
Μ’ ἕνα πούπουλο,
Τοῦ χαϊδεύω τὴν κλειτορίδα καὶ χύνει
Στὴν πόρτα στέκει ὁ Θεὸς καὶ μᾶς κοιτάζει
Τὸ κορίτσι μου Τοῦ δίνει τὸ μῆλο:
-«Πάρ’ το· δὲν τρώγεται, εἶναι χρυσὸ
Θὰ ἐπιστρέψω μὲ τὸν Λάρρυ στὸν Παράδεισο.»

Μὲ σφίγγει ὁ χῶρος ὥσπου μὲ κάνει ἔντομο
Στὶς πτυχώσεις του,
Ἐλλοχεύει ἕνα αἰλουροειδές, ὁ πόθος μου
Ὁρμᾶ τὸ σαρκοφάγο θηρίο,
Καὶ γλύφει τὸ ὑγρὸ μουνὶ τοῦ κοριτσιοῦ
Ἀπὸ τὴ βρύση τῆς κουζίνας μπαίνει ἥλιος.

*

©Larry Cool
φωτογραφία τροποποιημένη από τον ιστότοπο του Larry Cool

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση