Της Κυριακής: T.S. Eliot, “Κι ο αρχιθαλαμηπόλος ώκλασε στην τράπεζα του φαγητού”

TS-ELIOT9.11.14

fav-3

Θεία Ελένη

Η Δεσποινίς Ελένη ήταν η γεροντοκόρη θεία μου,
Και ζούσε σ’ ένα σπίτι κοντά σ’ ένα τετράγωνο κομψό
Διαφροντισμένη από υπηρέτες τέσσερις τον αριθμό.
Τώρα όταν πέθανε έγινε σιωπή στον ουρανό
Και σιωπή στου δρόμου της το τέλος.
Τραβήχθηκε το παραπέτασμα κι εργολάβος τελετών εσκού-
———–πισε τα πόδια του -
Ήταν εν επιγνώσει πως κάτι ανάλογο συνέβηκε πρωτύτερα,
Ευπρεπώς διετέθηκαν οι σκύλοι,
Μα ο παπαγάλος πέθανε κι αυτός κάπως πρωθύστερα.
Της Δρέσδης το ρολόι συνέχισε, τικ-τακ, στο κρεμαστάρι,
Κι ο αρχιθαλαμηπόλος ώκλασε στην τράπεζα του φαγητού
Την δεύτερη κρατώντας καμαριέρα επί γονάτων -
Αυτή που ήταν πάντοτε προσεκτική όσο η κυρία ζούσε.

fav-3

Εξάδελφη Νάνσυ

Η Νάνσυ Έλλικοττ
Διασκέλισε τους λόφους και τους έσπασε,
Καβάλησε τους λόφους και τους έσπασε -
Τους στέρφους λόφους της Νέας Αγγλίας -
Καβάλα στα λαγωνικά
Πάνω απ’ της αγελάδας την κοιλάδα.

Η Νάνσυ Έλλικοττ εκάπνισε
Και χόρεψε όλους του κοινούς χορούς·
Και οι θείες της δεν ήταν σίγουρες καθόλου πως ένιωθαν γι’ αυτό,
Αλλ’ ήξεραν πως ήτανε καινούργιοι.

Απ’ τα υελώδη ράφια κοίταζαν
Οι Μάθιου και Βάλντο, φρουροί της πίστης,
Ο στρατός του αναλλοίωτου νόμου.

fav-3

Μετάφραση Αριστοτέλης Νικολαΐδης, από: Τ.Σ. Έλιοτ, Άπαντα τα ποιήματα, εκδόσεις Κέδρος,1984
Η φωτογραφία Αγνώστου -τέλη 19ου αιώνα

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

Comments Off

Filed under Κλασικά Κυριακής, Ξένη Λογοτεχνία, ποίηση