Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Ο Σενεγαλέζος

petritsi9.10.14

fav-3

Το μαγαζί είχε ένα παράξενο όνομα. Έμοιαζε με όνομα ζώου. Στη βιτρίνα αναβόσβηνε μια μισοχαλασμένη επιγραφή.

Ο Σενεγαλέζος καθόταν στην άκρη του μπαρ. Είχε πολύ μαύρο δέρμα, και κάπως γυαλιστερό. Έμοιαζε με έναστρη νύχτα. Το ασπράδι των ματιών του ήταν γεμάτο μικρές κόκκινες φλέβες. Τα χείλη του τόσο μαύρα που αν τα κοιτούσες κάτω από δυνατό φως, γίνονταν ασημί. Σαν το ασημί που βγαίνει όταν μουτζουρώνεις με μολύβι για πολλή ώρα ένα χαρτί και τελικά η μουτζαλιά γίνεται ασημόμαυρη. Ή και λίγο μπλε, αν έχεις καλλιτεχνικό μάτι.

Το όνομά του ήταν δύσκολο για όποιον δεν είναι συνηθισμένος στα αφρικάνικα ονόματα, ο ίδιος όμως δεν έκανε την παραμικρή προσπάθεια να το προφέρει διαφορετικά για να το πιάσουν οι καινούριοι Ευρωπαίοι φίλοι που είχαν ρωτήσει.

“Οι φίλοι μου με σέβονται επειδή είμαι η γηραιότερος της παρέας”, είπε και μισόκλεισε τα κόκκινα μάτια του. “Έτσι πάει στη χώρα μας. Οι μικροί σέβονται τους μεγάλους. Αυτή είναι η ιεραρχία της φυλής μας”.

Με τα μάτια έδειξε τους αμέσως κατώτερους και χαμογέλασε ευχαριστημένος.

Ύστερα πήρε τη λευκή γυναίκα αγκαλιά και την τράβηξε στο κέντρο της πίστας να χορέψουν. Κάτι ήσυχο, σχεδόν ρομαντικό. Ήχοι της ζούγκλας. Οι μαύρες γυναίκες αναστατώθηκαν. Δεν γινόταν ένας δικός τους να χορεύει αγκαλιά με μια λευκή, και μάλιστα μέσα στο μαγαζί τους. Εκείνος συνέχισε αδιάφορος. Οι Σενεγαλέζες κουτσομπόλευαν μεταξύ τους με κάτι άγριες, εκνευρισμένες φωνές. Ο Σενεγαλέζος έσκυψε και φίλησε τη λευκή γυναίκα στο στόμα με τα ασημένια χείλη του, που μύριζαν ένα μέταλλο που δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα. Μετά την πήρε από το χέρι και κάθισαν στο τραπέζι.

Σε λίγη ώρα η λευκή έφυγε από το μαύρο μαγαζί και ο Σενεγαλέζος έμεινε με τη σεβαστική παρέα του και τις μαινάδες με τα άφρο χτενίσματα και τα ολοστρόγγυλα βυζιά, να προσπαθεί να ιεραρχήσει βάσει παλαιότητας τα χρώματα των στομάτων που ανακατεύονται και τους ήχους των φιλιών που σκορπιούνται στη νύχτα.

©Μαρία Πετρίτση
φωτο©http://wn.com/ -πολλές επεμβάσεις και επεξεργασία έγιναν από τις Στάχτες

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, Οι ιστορίες της Πέμπτης, Πεζογραφία