Μανώλης Μεσσήνης, τέσσερα ποιήματα

messinis22.8.14

fav-3

Πλεύσιμες αντοχές

Νυχτώνει στις εσχατιές της λογικής
κι ώς πέρα απ’το εμπρόθετο
κι ώς πριν ή και μετά από την αίσθηση των υλικών
στα αγοραία δρώμενα αναζητώντας το απρόθετο, όπου,
ξεδιάντροπα ηθικές αναδιπλώνονται
ώς τα οριακά και άκρα τους σημεία
Δεν θα μιλήσω ή αναφερθώ
σ’αυτά που υποκύπτουνε στα πρέπει ή σ’εκείνα
που η συνειρμοί τους κάπως έτσι επιπεδώνονται
ή και αλλότροπα μ’αναγωγές σε άλλοθι υπάρχουν
Θέλω αυτόφωτος να βρω τα υλικά της συμπλοκής
σε καθετί που ενέχεται σαν κατακλείδα
στις αντιφάσεις ή τις υπεκφυγές
σαν υποδόρια νύξη ή σαν παγίδα
Θέλω να ξεπηδήσω απ’την ψίχα ενός σπέρματος,
ανάμεσα από ρήματα αιμόφυρτα
από του καθενός μας το προσωπικό σφαγείο
Ιδεοληπτικέ μου μέσα μου εαυτέ
έλα να θερίσουμε παραφυάδες

fav-3

Ω μυθική θύελλα!

Πάντα ήθελα

να είχα μια βάρκα
λευκή·
μια αίθουσα γεμάτη
βιβλία·
και μια δεύτερη φωνή,
όπως η μονοσύλλαβη κραυγή
του ζώου,
να τρομάζω
τα μαύρα πουλιά·

ν’αποτυπώσω στο χαρτί
την προσωπική
του κάθε ανθρώπου σταύρωση·

να μάθω τον σωστό ήχο,
κουρδίζοντας ένα βιολί·
να μάθω μια γλώσσα
με λέξεις καθαρές,
να λέω ζωή
και καθαρή ν’αντηχεί

Πάντα ήθελα
Ακόμα και το μυστικό
της θέσης μου μες στην εικόνα,
που κάποτε
θα συμπληρώσω τα κενά της

fav-3

Του γλάρου το κόκκινο μαντήλι

Σκότωσαν τον γλάρο καθώς πετούσε
πάνω απ’των ονείρων του το μπλε,
και μαζί τη διάφανη χαρά του
Έμοιαζε λιπόθυμος μες στη γαλήνη
κρατώντας το κεφάλι του ψηλά
σαν κάτι να περίμενε,
και τα λευκά φτερά του
ξανοίχτηκαν στη θάλασσα
με τόση δύναμη
που αναστατώθηκε ο βυθός της
Αφροί τον κύκλωναν και πάνω τους
ξεδίπλωσε το κόκκινο μαντήλι του
Τον είχαν πληγώσει
τούτη τη φορά θανάσιμα…
Σκέπασε τους λευκούς αφρούς
το κόκκινο μαντήλι του,
κι όλη η θάλασσα
κι όλα τα βράχια αντίπερα
φόρεσαν το κόκκινο μαντήλι του…

fav-3

Επιλογή

Διάλεξα κι έκτισα
σπίτι που δεν μ’αρέσει
Οι τοίχοι ξένοι
ξένα και τα παράθυρα

Τώρα η Βαβυλώνα έπεσε

Ξεκίνησα να κλείσω
τις ρωγμές
Τη ζωή ν’ακούσω
ν’ανασαίνει

Θ’ανοίξω τον δρόμο
σε καινούρια κατοικία
θα οραματιστώ ένα σθένος
και θα φυτέψω καλαμποκιές
που αντέχουν στην κακοκαιρία

.

©Μανώλης Μεσσήνης
φωτο©Στράτος Φουντούλης, 2011

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση