Samuel Beckett, Act Without Words I – Πράξη Χωρίς Λόγια I, μετάφραση Γιάννης Βαρβέρης

Της Κυριακής

beckett22.6.14

vintage_under2

ΠΡΟΣΩΠΟ
Ένας άντρας. Συνήθης κίνηση: Τυλίγει και ξετυλίγει το μαντήλι του.

ΣΚΗΝΙΚΟ
Έρημο. Εκθαμβωτικά φωτισμένο.
Ο άντρας εμφανίζεται οπισθοχωρώντας απ’ το δεξιό διάδρομο, παραπατάει, πέφτει, ξανασηκώνεται αμέσως, ξεσκονίζεται, σκέφτεται.
Ήχος σφυρίχτρας απ’ το δεξιό διάδρομο.
Σκέφτεται, βγαίνει από δεξιά.
Ξαναρίχνεται στη σκηνή, παραπατάει, πέφτει, ξανασηκώνεται αμέσως, ξεσκονίζεται, σκέφτεται.
Ήχος σφυρίχτρας απ’ τον αριστερό διάδρομο.
Σκέφτεται, πηγαίνει προς τον αριστερό διάδρομο, σταματάει πριν να φθάσει, γέρνει προς τα πίσω, παραπατάει, πέφτει, ξανασηκώνεται αμέσως, ξεσκονίζεται, σκέφτεται.
Ένα μικρό δεντράκι κατεβαίνει από ψηλά, προσγειώνεται. Ένα και μοναδικό κλαδί, τρία μέτρα απ’ το έδαφος, στην άκρη του αραιό φύλλωμα φοινικιάς που ρίχνει μια ελαφριά σκιά.
Ο άντρας, σκέφτεται πάντα.
Ήχος σφυρίχτρας από πάνω.
Γυρίζει, βλέπει το δέντρο, σκέφτεται, πάει προς το δέντρο, κάθεται στη σκιά, κοιτάζει τα χέρια του.
Ένα μεγάλο ψαλίδι του ράφτη κατεβαίνει από ψηλά, σταματάει μπροστά στο δέντρο, ένα μέτρο πάνω από το έδαφος.
Συνεχίζει να κοιτάζει τα χέρια του.
Ήχος σφυρίχτρας από πάνω.
Σηκώνει το κεφάλι, βλέπει το ψαλίδι, σκέφτεται, το παίρνει κι αρχίζει να κόβει τα νύχια του.
Τα φοινικόφυλλα μετακινούνται προς τον κορμό, η σκιά εξαφανίζεται.
Αφήνει το ψαλίδια, σκέφτεται.
Ήχος σφυρίχτρας από πάνω.
Σηκώνει τα μάτια, βλέπει την καράφα, σκέφτεται, σηκώνεται, πάει κάτω απ’ την καράφα, προσπαθεί να την φτάσει. Μάταια. Γυρίζει αλλού, σκέφτεται.
Ένας μεγάλος κύβος κατεβαίνει από ψηλά, προσγειώνεται.
Ήχος σφυρίχτρας από πάνω.
Γυρίζει, βλέπει τον κύβο, τον παρατηρεί, παρατηρεί την καράφα, παίρνει τον κύβο, τον τοποθετεί κάτω απ’ την καράφα, τον δοκιμάζει αν είναι σταθερός, ανεβαίνει, προσπαθεί να φτάσει την καράφα. Μάταια. Κατεβαίνει, βάζει τον κύβο στη θέση του, γυρίζει αλλού, σκέφτεται.
Ένας δεύτερος κύβος, πιο μικρός, κατεβαίνει από ψηλά, προσγειώνεται.
Συνεχίζει να σκέφτεται.
Ήχος σφυρίχτρας από πάνω.
Γυρίζει, βλέπει το δεύτερο κύβο, τον παρατηρεί, τον τοποθετεί κάτω απ’ την καράφα, τον δοκιμάζει αν είναι σταθερός, ανεβαίνει, προσπαθεί να φτάσει την καράφα. Μάταια. Κατεβαίνει, θέλει να ξαναφέρει τον κύβο στη θέση του, αλλάζει γνώμη, τον αφήνει, πάει προς το μεγάλο κύβο, τον παίρνει, τον τοποθετεί πάνω στο μικρό, τον δοκιμάζει αν είναι σταθερός, ανεβαίνει, ο μεγάλος κύβος γλυστράει. Ο άντρας πέφτει, ξανασηκώνεται αμέσως, ξεσκονίζεται, σκέφτεται.
Παίρνει το μικρό κύβο, τον τοποθετεί πάνω στο μεγάλο, τον δοκιμάζει αν είναι σταθερός, ανεβαίνει και προσπαθεί να φτάσει την καράφα, που μετατοπίζεται ελαφριά προς τα πάνω και σταματάει.
Κατεβαίνει, σκέφτεται, ξαναβάζει τους κύβους στη θέση τους, τον ένα μετά τον άλλο, γυρίζει αλλού, σκέφτεται.
Ένα τρίτος κύβος, ακόμα πιο μικρός, κατεβαίνει από ψηλά, προσγειώνεται.
Ο άντρας συνεχίζει να σκέφτεται.
Ήχος σφυρίχτρας από πάνω.
Γυρίζει, βλέπει τον τρίτο κύβο, τον παρατηρεί, σκέφτεται, γυρίζει αλλού, σκέφτεται.
Ο τρίτος κύβος ξανανεβαίνει κι εξαφανίζεται ψηλά.
Δίπλα στην καράφα, ένα σκοινί με κόμπους κατεβαίνει από ψηλά, σταματάει ένα μέτρο απ’ το έδαφος.
Συνεχίζει να σκέφτεται.
Ήχος σφυρίχτρας από πάνω.
Γυρίζει, βλέπει το σκοινί, σκέφτεται, ανεβαίνει στο σκοινί και προσπαθεί να φτάσει την καράφα, το σκοινί χαλαρώνει και τον αποθέτει στο έδαφος.
Γυρίζει αλλού, ψάχνει με τα μάτια το ψαλίδι, το βρίσκει, πάει το παίρνει, στρέφει προς το σκοινί, αρχίζει να το κόβει.
Το σκοινί τεντώνεται, τον σηκώνει, εκείνος κρεμιέται, αποτελειώνει το κόψιμο, ξαναπέφτει, αφήνει το ψαλίδι, πέφτει κάτω, ξανασηκώνεται αμέσως, ξεσκονίζεται, σκέφτεται.
Το σκοινί ξανανεβαίνει γρήγορα κι εξαφανίζεται ψηλά. Με το σκοινί που έμεινε φτιάχνει λάσσο και προσπαθεί να πιάσει την καράφα.
Η καράφα ξανανεβαίνει γρήγορα κι εξαφανίζεται ψηλά.
Γυρίζει αλλού, σκέφτεται.
Με το λάσσο στα χέρια πάει προς το δέντρο, κοιτάζει το κλαδί, μετά τους κύβους, μετά πάλι το κλαδί, αφήνει το λάσσο, πάει προς τους κύβους, παίρνει το μικρό κύβο, θέλει να βάλει το μεγάλο κύβο πάνω στο μικρό, αλλάζει γνώμη, βάζει το μικρό πάνω στο μεγάλο, τον δοκιμάζει αν είναι σταθερός, κοιτάζει το κλαδί, γυρίζει, σκύβει να ξαναπάρει τα λάσσο.
Το κλαδί αλλάζει θέση – κατά μήκος του κορμού. Ο άντρας ξανά όρθιος, με το λάσσο στο χέρι, γυρίζει, βλέπει τι έγινε. Γυρίζει αλλού, σκέφτεται.
Ξαναβάζει τους κύβους στη θέση τους, τον ένα μετά τον άλλο, τυλίγει προσεκτικά το λάσσο και το αφήνει πάνω στο μικρό κύβο.
Γυρίζει αλλού, σκέφτεται.
Ήχος σφυρίχτρας απ’ το δεξιό διάδρομο.
Σκέφτεται, βγαίνει από δεξιά.
Ξαναρίχνεται στη σκηνή, παραπατάει, πέφτει, ξανασηκώνεται αμέσως, ξεσκονίζεται, σκέφτεται.
Ήχος σφυρίχτρας απ’ τον αριστερό διάδρομο.
Δεν κινείται.
Κοιτάζει τα χέρια του, ψάχνει με τα μάτια το ψαλίδι, το βρίσκει, πάει και το παίρνει, αρχίζει να κόβει τα νύχια του, σταματάει, σκέφτεται, βάζει το δάχτυλο στην κόψη του ψαλιδιού, το σκουπίζει με το μαντήλι του, αφήνει το ψαλίδι και το μαντήλι πάνω στο μικρό κύβο, γυρίζει, ανοίγει το κολλάρο του ελευθερώνει το λαιμό του, τον ψηλαφάει.
Ο μικρός κύβος ξανανεβαίνει κι εξαφανίζεται ψηλά παίρνοντας μαζί λάσσο, ψαλίδι και μαντήλι.
Ο άντρας γυρίζει να πάρει το ψαλίδι, βλέπει τι έγινε, κάθεται στο μεγάλο κύβο.
Ο μεγάλος κύβος κουνιέται ολόκληρος, τον ρίχνει καταγής, αρχίζει ν’ ανεβαίνει κι εξαφανίζεται ψηλά.
Ο άντρας μένει καθισμένος στο ένα πλευρό, κοιτάζοντας επίμονα προς την πλατεία.
Η καράφα κατεβαίνει, σταματάει μισό μέτρο απ’ το σώμα του.
Αυτός δεν κινείται.
Ήχος σφυρίχτρας από πάνω.
Δεν κινείται.
Η καράφα κατεβαίνει πιο κάτω, ζυγιάζεται γύρω απ’ το πρόσωπό του.
Αυτός δεν κινείται.
Η καράφα ξανανεβαίνει κι εξαφανίζεται ψηλά.
Το κλαδί του δέντρου ξανασηκώνεται, τα φύλλα της φοινικιάς ξανανοίγουν, η σκιά ξανάρχεται.
Ήχος σφυρίχτρας από πάνω.
Αυτός δεν κινείται.
Το δέντρο αρχίζει ν’ ανεβαίνει κι εξαφανίζεται ψηλά.
Κοιτάζει τα χέρια του.

ΑΥΛΑΙΑ

vintage_under2

©Γιάννης Βαρβέρης και περιοδικό ” η λέξη” τχ. 15, Ιούνιος 1982

Ο Γιάννης Βαρβέρης (Αθήνα, 1955 – 25 Μαΐου 2011) ήταν Έλληνας ποιητής της γενιάς του ’70, κριτικός, δοκιμιογράφος και μεταφραστής. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών. Στράφηκε στη λογοτεχνία, εκδίδοντας επτά ποιητικά έργα και μεταφράσεις από την Αττική Κωμωδία και την ξένη λογοτεχνία. Ανθολογημένη η ποίησή του έχει μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες, όπως είναι η Αγγλική, η Γαλλική, η Γερμανική, Η Ιταλική, η Ισπανική και η Ρουμανική.

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

favicon

Comments Off

Filed under θέατρο, Κλασικά Κυριακής, μετάφραση, Ξένη Λογοτεχνία