Αγγελική Δημουλή, δύο ποιήματα

Dimouli17.5.14

fav-3

Φαρμακονήσι

Δίπλωσαν με φροντίδα τις ρυτίδες
και στου λυγμού τον ίλλιγγο
ξεκίνησαν ανάστροφα να τρέχουν

Καθίσαν πάλι στις τραμπάλες τους
και έπαιξαν τις χάρτινες φιγούρες
που γελάνε τον αέρα

Τα κινιασμένα δάχτυλα της μάνας τους φιλήσανε
που μοίραζε γλυκό και συγχωρέσεις
στα σγουρά κεφάλια

Στην τελευταία ανάσα, κατέβηκαν
από μίσχους κρεμασμένοι,
όλοι όσοι φύγανε στην πρώτη βάρκα

Παιδιά με φύκια για μιλιά και όστρακα στα μάτια
αρχίσανε να τραγουδούν
πάλλοντας αστερίες

Άλλαξαν ρότα
Βαρκάρη αλλάξαν
Πάλι δε σώθηκαν

fav-3
Στο ίδιο σπίτι μέναμε πολλοί

Είμασταν καθισμένοι σε κύκλο
ένας λυγμός, ένας θάνατος
κι ένα παρόν

Ψιθυρίζαμε μεταξύ μας
ισορροπώντας την ηχώ μας
σε κοχύλια

‘Ελεγες, πώς έσωσε το κρασί;
κι έτρεχα στο πάνινο μπουκάλι
να γεμίσω

Έλεγα πως σκίστηκε το φαγητό
και γοργά με όστρακα
το μπάλωνες

Ράψαμε παράθυρα, κουρτίνες
φλοράλ, κι ένα κουδούνι
για να μας βρίσκει ο ταχυδρόμος

Τις νύχτες ζωγράφιζες κεριά
κι έπλεκα βαλς και σουινγκ
ό, τι ταίριαζε με τις σφαίρες της στιγμής

fav-3

©Αγγελική Δημουλή
φωτο©Στράτος Φουντούλης, Ζάππειο 2005

vintage_under2

Η Αγγελική Δημουλή γεννήθηκε στο Μοσχάτο το 1980. Τελείωσε το τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές της σε μεταπτυχιακό επίπεδο στο Νεοελληνικό Ινστιντούτο του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (Paris-Sorbonne IV). Εκεί ασχολήθηκε με τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας ως μεταπτυχιακή συνεργάτης του τμήματος, όπου συνειδητοποίησε τη μεγάλη της αγάπη τόσο για την ελληνική γλώσσα όσο και για τη διδασκαλία. Αυτό την οδήγησε να συνεχίσει τις σπουδές της σε διδακτορικό επίπεδο στη Σορβόννη, ως υπότροφος της Γαλλικής Σχολής Αθηνών (EFA), και από την άλλη να συνεχίσει τη διδασκαλία της αρχαίας και νέας ελληνικής γλώσσας και γραμματείας, ως φιλόλογος, στην Ελλάδα. Το “Έρδυλον” (Νοέμβριος 2011), είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή.

favicon

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση