Νίκος Κυριακίδης, “Ήμουν Μαθηματικός” κ.α. ποιήματα

kyriakidis26.9.12
ΧΑΟΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ

Αγάπη αγνώστων
Συνουσίες βιαστικών
Αρρώστιες αθώων
Παράκρουση σιωπηλών.
Όταν μια πεταλούδα αναζητά χρώμα ,
ένας εργάτης βλέπει βουβό κινηματογράφο.
-Έχετε άγνοια της τυχαιότητας
….ίσως γιατί είστε κοινής της, ετυμολογίας.
-Πίνετε πολύ τσάι…
δεν κάνατε ποτέ παρέα σ’ ένα πτώμα
μια νύχτα έστω…..
…..στην εντατική.
Με την εφημερία να χασκογελάει
και να σας ξυπνά στρατιωτικά.

( για την ποήτρια κυρία Άννα Νιαράκη, την πρώτη που με ‘’φιλοξένησε’’ )

***

STRANGE FRUIT

Τίποτε δεν μου θυμίζει ούτε εσένα, ούτε άνεμο
Σκουριά………..φοβούνται τον τέτανο
Τουαλέτες…….φοβούνται κάποια ηπατίτιδα
Συνουσία……..φοβούνται μη την συνηθίσουν.
Τίποτε δεν μου θυμίζει ούτε εσένα, ούτε άνεμο
Αγάπη ………..πολύς φόβος στο άκουσμά της
Τιμωρία………πολύς χρόνος αναμονής μέχρι να έρθει
Ερεθισμοί……πολύς αγώνας για να κοιμηθείς μετα, το βράδυ.
Έφυγα-
Δεν βλέπω πια τόσο καθαρά,
αλλα μυρίζω καλύτερα τις συνθέσεις εδώ.
Καθαρά ακούω και γυναικείους ήχους :
‘’ Σαν τσαμπιά πολλά παράξενα φρούτα’’
Είχαμε και στην πατρίδα, τέτοια.
‘’Που με έχουν πάει;
Είμαι στη Νέα Ορλεάνη, νομίζω.
Μιλούν ελληνικά όλοι, μα δεν μετράει αυτό-
Γαλλική συνοικία, ελληνικά λόγια, εδώ έχει και φοβερή υγρασία’’
Θα φυσήξει εδω, απότομα…. τυφώνας
Ελπίζω και για τους δυο μας :
Να παίρνονται ξαφνικά όλοι ερεθισμένοι στις τουαλέττες
Λέγοντας άγνωστοι μεταξύ τους ‘’αγάπη μου’’
Απέξω μικρά κορίτσια με κοτσιδάκια να σκοτώνουν,
όσους έδωσαν το πρωί ελεημοσύνη
Όταν σκουριάσουν στο υπογάστριο να μη φοβούνται κάτι,
νάναι περήφανοι.

***

ΗΜΟΥΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Δε συμφέρει να χρησιμοποιηθεί αυτό τα γαλλικό κλειδί :
Πρόσθετοι νεκροί ανα γειτονιά
Συγκριτικά με προηγούμενα χρόνια
Την ίδια ακριβώς εβδομάδα
Μήνα.
Ο τρελός το κάνει μόνος
Απ τα αγγελτήρια :
‘’βάλε κι άλλους τόσους,
χωρίς δικό τους, χωρίς χρήμα για τελετές’’
Και λογικα ειδωμένο λέει ο τρελός :
‘’τόσοι πια τρώνε σκουπίδια, δεν έχουν φάρμακα,
βλέπω μικρά ποντίκια νεκρά στους κάδους’’
Έμμονη ιδέα του-
βέβαια βλέπω κι εγω τα ίδια,
μα δεν μετρώ.
Δεν έχω προσέξει καν αν οι μουσούδες είναι ματωμένες……
Όχι ‘’σαν’’,
η γνωστή πανούκλα, πάλι.
Θα έπρεπε να δω κι αν τρικλίζουν πριν.
Μακρόσυρτα υγρά καλοκαίρια
Πεντάμηνα-εξάμηνα
Με τον καθένα να γελά στη κηδεία της μάνας του
Να ερωτεύεται άλλον
Ν΄ανταλλάσει υγρά με άλλον.
Χτες τα παιδιά κυνηγούσαν ένα διανοούμενο
Σκιάχτηκε ο έρμος σαν είδε,
πως ήταν ανάκατα παιδιά-σκυλιά με δόντια θυμωμένα,
με μάτια να καίγονται.
Ζητούσε ένα καφενείο, μια κάμερα, κάπου να φυλαχτεί.
Τα παιδιά υπάρχουν παντού.
Από πίσω του πάντως δεν υπήρχε, παρα ο κάδος του δήμου.
Στη πλατεία ένα πανηγύρι -χριστιανικό νομίζω.
‘’Παρακαλώ, μη μιλάτε για ψεκασμούς,
εμβολιασμούς, μη βγάλετε κάποιον επιδημιολόγο να μιλήσει από άλλη ήπειρο’’.
Πείτε στον τρελό πως έχει δίκιο
Δεν τόχει ανάγκη……δίκιο έχει.

***
Copyright © Νίκος Κυριακίδης

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση