Εύη Γκάλαβου, 3 ποιήματα

 
Άγριος κύκλος

Παρουσίες ξένες ζωντάνεψαν
μέσα στον κύκλο που λανθασμένα ζούσα.
Κουράστηκα να πατώ ίχνη που μοιάζουν δικά μου
καθώς περπατώ έξω απ’ τον κύκλο
με τους αδίστακτους λύκους μέσα
να νιαουρίζουν με τα λευκά τους δόντια.
Αρνούμαι να πιάσω το σχοινί που κρέμεται•
χέρι λύτρωσης από το άγνωστο μέλλον.
Θα σταματήσω στο παρόν
να ανασάνω όσες στιγμές προλαβαίνω
πριν αρχίσω αποτυπώματα να ψάχνω
πάλι έξω από τον κύκλο.

***
Το ανεκπλήρωτο όραμα

Ήρθαν χρόνια δύσκολα και πάλι,
πόσο λίγο κράτησε το ταξίδι στην ευτυχία!
Για χρόνια σπαταλούσες τα αγαθά σου,
άρχοντες του σκότους σ’ εναπόθεσαν σε θυσιαστήριο…
Πολεμούσες με νύχια και δόντια
κι όμως έχανες τις μάχες•
εκπορνεύονταν τα κάστρα σου ένα – ένα,
το μισούσες αυτό κι όμως δινόσουν.
Κλεισμένη σ’ ένα ανεκπλήρωτο όραμα
περίμενες, πονούσες και λαχταρούσες.
Άνθρωποι δόλια ποτισμένοι
με ψεύτικα όνειρα,
χάσαμε, μας περίμεναν στην πόρτα δήμιοι.
Ορκιζόσουν πίστη στα παιδιά σου,
τα πρόδωσες
μ’ ένα στραβοπάτημα
και βρέθηκες έκπτωτος άγγελος
από τα σύννεφα στο αδιέξοδο.
Σαν φτηνή ερωμένη πατρίδα μου,
η μορφή σου κάτω στο λιμάνι
αποχαυνωμένη στην πρωινή ομίχλη,
καλωσορίζεις τους εταίρους σου.
Μα ακόμα παλεύουμε,
με τα φλογερά χαμόγελα φορεμένα
στα καθαρά πρόσωπά μας,
αντιδρούμε στην ηρεμία.
Πάλι περπατάμε με βήματα νεογέννητου παιδιού,
αφήνοντας στο χτες ό,τι πικρό
που με μανία, μας καταδίωξε.

***
 
Αέρινη αγκαλιά

Λαμπερός ήλιος που ανατέλλεις από τα δυτικά κάθε βράδυ.
Σελήνη που δύω στης δύσης τον ορίζοντα κάθε πρωί.
Ηδονική η στιγμή που μεσούρανα σε συναντώ.

***
 
Πυθία

Έγινε εύκολα αντιληπτό// το μαντείο έχανε την αίγλη του// η Πυθία δάγκωσε τα χείλη της// ξέρασε φωτιά//αρνιόταν να δεχτεί// δεν θα ήταν τόσο εύκολο// η νύμφη φούσκωσε τα στήθη της// στο τέλος της είπε// θα σου δωθεί.

***

Copyright© Εύη Γκάλαβου
Photo©Tracey Baran, 2003

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση