«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου

Μέρος 37ο

Tyler Abney and Megan Kist play Haemon and Antigone in the play at ©Campbellsville University.

Tyler Abney and Megan Kist play Haemon and
Antigone in the play at ©Campbellsville University.

fav_separator

ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ
Μέρος Έκτο - Ο Αίμων και η Αντιγόνη και η απουσία ερωτικού λόγου

 

Ο μονόλογος του Αίμωνα  δεν αναφέρει την Αντιγόνη  ως μέλλουσα γυναίκα του, ως  ένα πρόσωπο που θέλει να  σώσει για να κάνει παιδιά μαζί της.

Ο μονόλογος του επικεντρώνεται  στην συλλογική και θρησκευτικοπολιτική πλευρά του θέματος. Μια κοινωνιολογική προσέγγιση ρητορική.

Δυο νέοι άνθρωποι, ο Αίμων και η Αντιγόνη,  αντιμετωπίζουν ως νέοι άφθαρτοι άνθρωποι έναν έμπειρο πολιτικό άνδρα, που ζητά θα λέγαμε μια σοσιαλιστική προσέγγιση  στην διακυβέρνηση της πόλις. Ο έρωτας  ακόμη  και αν υπάρχει. δεν  είναι το πρώτο μέλημα  των δυο νέων.   Η απαξιωτική  στάση του  πατέρα  του Κρέοντα για την γυναίκα και συγκεκριμένα για την Αντιγόνη,  ερεθίζει τον Αίμωνα και  στον διάλογο των δυο ανδρών  φαίνεται καθαρά η διαφορική άποψη για την γυναίκα, τον πολίτη, το δίκαιο και άδικο και για την διακυβέρνηση της πόλις. Την θέση του έρωτα στην ζωή των Ελλήνων  της αρχαιότητας, μας το δίνουν τα δυο ομηρικά έπη, Οδύσσεια και Ιλιάδα.

Στην Ατιγόνη,  ο έρωτας παίζει ένα σημαντικό ρόλο για τον χορό που συμπληρώνει με το χορικό αυτό τις αποφάσεις  του δίκαιου  αγώνα της Αντιγόνης.

Όμως δεν είναι ο έρωτας ου σπρώχνει τον Αίμωνα να πεθάνει αλλά η οργή προς τον πατέρα του. Θέλει να σκοτώσει τον πατέρα του και αποτυγχάνει.  Είναι  η σκηνή που περιγράφεται από τον αγγελιοφόρο εκπληκτικής ακρίβειας, χωρίς όμως να είναι ξεκάθαρες οι προθέσεις του Αίμωνα.

Ο Άδης τον  μόνο θεό  που ακούει,   είναι  ‘ο έρωτας’ και έτσι δίνει στους  ερωτευμένους  λίγο παραπάνω χρόνο  για να  ν’ ανακάμψει μια θανατική  απόφαση.  Ο Άδης σέβεται τους ερωτευμένους και προσπαθεί να μην τους χωρίσει. Εδώ όμως  δεν έχουμε την περίπτωση αυτή. Ο Άδης κατασπαράζει τον έναν μετά τον άλλον, τους ήρωες,  στο έργο αυτό του Σοφοκλή. Επίσης είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι αγάπη, έρως και  αγωγή,  ήταν συνδεδεμένα  για τον άνδρα αλλά όχι για την γυναίκα.

Βέβαια από τον Πλούταρχο, αρχίζει μία θα λέγαμε πιο σύγχρονη αντίληψη για τις σχέσεις των δυο φύλων και για τον έρωτα γενικότερα. Άν και είναι Πλατωνιστής ασπάζεται μια νέα πιο κοντά  στην φυσιολογικότητα  του έρωτα  και μιλά για το ερωτικό ζευγάρι άνδρα – γυναίκα,  με συμπάθεια και με ερωτική  διάθεση στην προσέγγιση του.

Έχει ενδιαφέρον να δει κανείς  την ηθική και την εξέλιξη  της ηθικής στα ερωτικά έθιμα, που συμβάδιζε με την ζωή  που έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες και  κυρίως με την εκπαίδευση όπως την εννοούσαν τότε. Η ‘κασίγνητος’  Αντιγόνη  κρατά την παράδοση  για την αγάπη αδελφού και αδελφής κι’ αυτό είναι ένα ακόμη στοιχείο που περιπλέκει πιο πολύ  τα θέματα σε αυτήν την τόσο  δύσκολη, πολύ -επίπεδη αλλά και δυσνόητη τραγωδία.

Συνεχίζεται

*

©Μαρία Πανούτσου

Διαβάστε τα προηγούμενα της Μαρίας Πανούτσου για το θέατρο

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

aegean-campaign8.11.16

 

 

 

 

 

Comments Off

Filed under _