Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, απ’ τις Κυκλάδες

thiveos9.8.18

fav_separator

Η ανταπόκριση έφθασε αργά το πρωί της Κυριακής.  Περιελάμβανε μια είδηση αστυνομικού ενδιαφέροντος και μερικές, συνοπτικές πληροφορίες για όσα λαμβάνουν χώρα εις το λαμπρό σύμπλεγμα των απομακρυσμένων νήσων.

Ο νεαρός κατέθεσε. Περίπου στις εννέα, ώρα ανεξήγητη γι΄ανθρώπους στον τόπο μας, ακούστηκαν σίδερα, αλυσίδες, σηκώθηκε σκόνη στο βάθος του δρόμου. Ο αγροφύλακας, ο αγροφύλακας, φώναξε ο πατέρας. Βγήκε στην αυλή όμως του λόγου του ήταν κιόλας ιστορία. Πάει να πει, είχε χαθεί, σαν να συμμετείχε σε κάποιον απαιτητικό και κρίσιμο αγώνα. Ξέρετε, τέτοια ώρα στο νησί μας όλα ησυχάζουν. Και οι άνθρωποι, θες γιατί ζουν στα περιβόλια χορεύουν οι νύμφες, θες γιατί πια τίποτε δεν θα φέρει αυτή η ώρα στις ζωές μας, περισσότερο ακούμε παρά ζούμε. Πίσω απ΄τα παράθυρα μετρούμε τις ώρες, τα λεπτά, κάνουμε όνειρα και παιδιά και θανάτους. Ο αγροφύλακας όμως, πού τραβά αυτήν την ώρα, σε ποιο δάσος, σε ποιο σεισμό κίνησε να πάει; Μες στην νύχτα με φτερά παγονιού περνάει απ΄τις πόρτες μας και κανείς δεν ξέρει, κανείς και ποτέ δεν θα μάθει τι πάει να πει αυτή η βιασύνη του. Και αν κάπου κοντά μας πεθαίνει κάποιο μοιραίο άστρο, ποιος θα το πει, με τι τρόπο, με τι φωνή; Κάτι τέτοια ποιήματα αποκαλύπτουν οι αγροφύλακες στις παρέες μυστικά, μες στις ταβέρνες. Έτσι όπως πέρασε, ίσκιος και τίποτε ήταν σαν να τον γεννούσαν τα χορικά. Την φωνάξαν μια φορά μονάχα Ρηνούλα, Ρηνούλα. Ο αγροφύλακας χάθηκε προς τη φωνή.

Τον είπαν τρελό, χαμένο. Σκίσανε την κατάθεσή του, σίγουροι πια για την ενοχή του.Τον πήγαν στην Αθήνα, του γράψανε ψυχρολουσίες. Εμείς τους λέγαμε μωρέ τούτος εδώ είναι άρρωστος, χάνετε τον καιρό σας, κάλλιο να τον πετούσατε σαν χαρταετό απ΄το Καντήλι να λυτρωθεί. Οι αρχές όμως τον πήγαν στην Αθήνα. Έτσι, μες στο αίμα του κοριτσιού που έπλεε κάτω στον μόλο μες σε ατέλειωτες λίμνες από δαμασκηνή στόφα, τον δικάσανε. Έπειτα τραβήχτηκε μια φωτογραφία του δημαρχείου.  Ωραίο, ως αλεξανδρινό, μ΄αετώματα και θριγκούς κορινθιακούς, περιστύλια και αυλές με φοίνικες να διακοσμούν εξαιρετικά το πρώτο φύλλο.

Την φώναξαν Ρηνούλα, Ρηνούλα και την είδα που πλανήθηκε στην εσχατιά του κόσμου, την είδα σας λέω που ΄πεφτε στη γη σαν χοντρό χαλάζι, σπασμένη σε χάντρες αιώνες. Τον είπαν τρελό και τον καταδικάσανε στο σκοπευτήριο περί την πέμπτη πρωινή μαζί με ένα σωρό σπασμένους θρόνους και Αρετούσες και παιδιά των λιμανιών.

Οι πράξεις των ανθρώπων, συνιστούν άλλοτε πράξεις μεγάλης βουλής και πάλι κατάπτυστες, ενέργειες ολίγο γενναίων ανδρών. Στην εσχάτη αυτή των περιπτώσεων, αδυνατούν τ΄ανθρώπινα ν΄αλλάξουν τον κόσμο και η μοίρα μας φέγγει τραγική και απροσπέλαστη, δήλωσε ο γηραιός δήμαρχος με φόντο μια πιστή αναπαράσταση της εν Σαλαμίνι ναυμαχίας, σφραγίζοντας την υπόθεση για πάντα.

Άλλες ειδήσεις των Κυκλάδων.

Κατάφωτο κατέπλευσε εις το λιμένα το ιστιοφόρον εποχής “Αμαρυλλίς.”
Έφερε βρεττανική σημαία, ένδειξη πως το πλεούμενο
ανήκει στα αγγλικά συμφέροντα,
τα πλέον ισχυρά της υφηλίου. Τα ιστία του επιβλητικά έφεραν λαμπτήρες υπόλευκου χρώματος στο σχήμα της σημαίας μας. Ετούτη η ατραξιόν προκάλεσε τον ενθουσιασμό των νησιωτών. Βρεττανοί και ιθαγενείς ασπάζονταν αλλήλους στην προβλήτα ως το χάραμα, σηματοδοτώντας την επίδραση που ασκεί καταλυτικώς ο πολιτισμός εις τας διεθνάς σχέσεις

Εικαστικό θέμα της εκθέσεως εις τα ημιορεινά της νήσου Τήνου οι θαυμαστοί περιστερώνες της. Θαύματα της κομψής, αρχιτεκτονικής αυτού του μυστηριακού κόσμου συνιστούν αντικείμενο ενδιαφέροντος για τους φιλότεχνους που παραθερίζουν στους απόκοσμους, τους σβησμένους οικισμούς

Οι δρομείς φάνηκαν στους πρόποδες της χώρας ζωηροί, με τις πολύχρωμες στολές τους σε πρώτο πλάνο. Τα παιδιά τους επευφημούσαν, εμπρός, και άλλο, πιο γρήγορα, και εκείνοι επιτάχυναν, περνώντας σαν αερικά πάνω απ΄τα μινόρε της αρχαίας Σύρας.

Από τον θρήνο του Ληρ για την Κορδέλια,

Δεν θα ξαναρθεις πια ποτέ, ποτέ, ποτέ!

Και για το καλοκαίρι

*

©Απόστολος Θηβαίος

Διαβάστε όλα τα κείμενα του Απόστολου Θηβαίου στις Στάχτες

φωτο: Στράτος Φουντούλης, Αντίπαρος 2016.

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under Ανταποκρίσεις, Δοκίμιο, ελληνική λογοτεχνία