Δημήτρης Σούκουλης, Έβδομο ανάθεμα για τη Ραβένα

soukoulis18.7.18
fav-3

Ποιητικός Κύκλος: 15 Αναθέματα για τη Ραβένα ή και για κάθε επαρχία. Ο τίτλος είναι ενδεικτικός και δανειστικός

Σε αυτή την επαρχία
που την πνίγει το πράσινο
κλεισμένοι σε γιγάντιο μαρούλι
το λουλούδι της σαρκοβόρο,
μοσχοβολά βρύο και μούχλα
ο ένας της αρσενικός στήμονας,
εργάτες,
και εμποροϋπάλληλοι
με το εμπορικό σήμα στα δεξιά στο στήθος,
γραβατωμένοι,
γιακάδες με κόλλα, περασμένοι με άμυλο
-αφθονεί η πατάτα-
με ιδρώτα
-αφθονούν οι εκκρίσεις μιας μόνιμης ντροπής-
κι υπάλληλοι γραφείου,
και λογιστές κι άλλοι εργάτες,
- δε ξεβγάζεται το λερωμένο τους σώβρακο,
δεν κάθεται εύκολα η λεβάντα-
και δάσκαλοι και καθηγητές,
βασικής και μέσης εκπαίδευσης
και πιο χαμηλής ακόμα νόησης
με γραφή κι ανάγνωση “απολύονται”.

Στη μοιρασιά όλοι τους,
λίγα σου ζητούν
και δίνουν άλλο τόσο λίγο.
Και μένω πάντα,
στις τσέπες και στη καρδιά
με επιστροφή,
λεπτών και δίλεπτων,
και πεντάλεπτων,
-δεν φεύγουν εύκολα τα ψιλά,
λεκιάζει το άπληστο μάτι η πάτινα-
κι μ’ ένα κουμπί
από το καθημερινό μου πουκάμισο
που νωρίς το πρωί
σε ώρα οργής,
σε συμβουλή
από το γιγάντιό της κουνούπι,
-αφθονούν οι προβοσκιδοφόροι κάθε είδους-
έσκισα με τα δόντια τα μανίκια του
τράβηξα επάνω μου βίαια,
σε ανασκαφή μήπως και βρω φλέβες.
Ανάθεμα στην ευδόκιμη πανίδα της.

*

©Δημήτρης Σούκουλης

φωτο: Στράτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση