Έλενα Κοτσιλίτη, Αποκάλυψη

kotsiliti5.5.18

fav-3

Τρύπια σακιά τα σύννεφα
Χάσκουν λασπωμένο νερό
Καταχανάδες ενός απόντος ουρανού σήμερα
όπως και τότε που έβρεχε βατράχια

Στη μέση του χωμάτινου δρόμου – θυμάμαι -
το μικρό κορίτσι με τη μαύρη ομπρέλα
Οι οστέινοι ώμοι τραντάζονταν
με κάθε βατράχι που έβρισκε το έδαφος – οικεία ορμή

Τα βατράχια έσκαγαν στα δυο
Δώρο τα πληγωμένα τους
εντόσθια στο κόσμο – σφαλιάρες ανοιχτές
στο γυμνό το χώμα

Τα χέρια της μελανά έτσι όπως κρατούσε την ομπρέλα
σα να έπεφτε εκείνη από εκεί πάνω
Ένα πάνω που όλο και πλησίαζε – κακός οιωνός
Αυτό και τα στίγματα στο έδαφος από τα ορθάνοιχτα
σκισμένα μέλη

Τώρα πια δε κατοικεί κανείς στο σπίτι
Με τα όμορφα τα τριαντάφυλλα
Εκτός από το μικρό κορίτσι
κλειδωμένο ακόμα στο πίσω δωμάτιο
με μάτια θολά από την αϋπνία

Το γιατί της παγιδευμένο ανάμεσα στα βλέφαρα
μέχρι και σήμερα με τα σύννεφα κρεμάμενα πάνω
από το κεφάλι της – σάπια σταφύλια
Τι και αν έχουν περάσει χρόνια

*

©Έλενα Κοτσιλίτη

φωτο: Στράτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

aegean-campaign8.11.16

 

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση