Αλέξανδρος Αραμπατζής, δύο ποιήματα

arabatzis4.5.18

fav-3

[αλύτρωτη θέα]

Βιολί πιάνο κλαρινέτο
Δεν δίσταζα να συλλαμβάνω παράνομους ήχους
Και να τους κλειδώνω για μέρες στο πειθαρχείο
Οι νότες όλη την μέρα κτυπούσαν το κεφάλι τους στον τοίχο
Κι εγώ απέξω βάραγα τις πόρτες σαν τρελός
Στην πραγματικότητα δεν ήμουν παρά ένας ψευτονοικάρης
σε μικρό δωματιάκι τσίρκου που βρωμούσε τραγίλα
΄Ηταν γραφτό μου να ταξιδεύω μ΄ όλους εκείνους τους μασκαράδες
που όλη τους η ύπαρξη παλλόταν στο ρυθμό μιας ακροβατικής μπάντας
Τι νάκανα κι εγώ ο πιο μικροσκοπικός κλόουν όλου του πλανήτη
από το να ελίσσομαι ασυνάρτητα ανάμεσα στα θηρία και στους ανθρώπους;
Γύρισα τόσους πολλούς τόπους και γνώρισα τόσους πολλούς ανθρώπους που δεν θυμάμαι καν τ΄ όνομά τους
Μα τώρα που το σκέφτομαι το μόνο που έχω καταλάβει είναι πως η γη δεν είναι ένα στρογγυλό πορτοκάλι όπως μου λέγανε
Αλλά ένα μισόκλειστο στο φτωχό δωματιάκι μου παράθυρο

fav-3
[τυπογραφικά πάθη]

Κάθε πρωί
Λερώνω με καφέ την εφημερίδα
Το κάνω σα ξόρκι
Για να κακοφορμίσω την πολυμήχανη κουζίνα
των πεντανόστιμων ειδησεογραφικών συνταγών
Καμιά φορά ρίχνω πάνω της στάχτες από τσιγάρο
Είναι ένας τρόπος για να σαλιαρίσω
με την τυπογραφική φρενίτιδα των πιεστηρίων
Όταν βρίσκω φωτογραφίες μεγαλόσχημων πολιτικών
τις μουντζουρώνω καλά με παχύ μαύρο μελάνι
Είναι ο τρόπος μου να καλλωπίσω την κωμική
φυσιογνωμία κίβδηλων θαυματοποιών
στο μούστο της διαστροφικής τέχνης
Καμιά φορά δανείζω την εφημερίδα σε κάποιον άλλον
που μου την επιστρέφει γδαρμένη κι αλλιώτικη
Με άλλα ονόματα και άλλες ειδήσεις
Τότε την περιλούζω με βενζίνη και την καίω στον κήπο
μαζί με τα ξερόχορτα και ρίχνω τις στάχτες στο πηγάδι
Γιατί οι στάχτες των ειδήσεων μυρίζουν χειρότερα
κι από τις μασχάλες ενός μέθυσου παχύσαρκου βαρελά

*
©Αλέξανδρος Αραμπατζής

φωτο: Στρἀτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση