Ντέμης Κωνσταντινίδης, ‘Το είδος μου σ’ αιχμαλωσία’

demis16.4.18

fav-3

Οι Άγιες μαμάδες

Στον Γιώργο Πρίμπα

Οι Άγιες μαμάδες
σε κάποιο ταμείο
με το μπαστουνάκι τους,
λίγα ψιλά και
παιδικές φωτογραφίες.

Οι Άγιες μαμάδες
σε κάποια ουρά
με την υπομονή τους,
ανάγλυφες τις γαλάζιες
φλέβες στο χεράκι τους.

Οι Άγιες μαμάδες
σε κάποιο τρίστρατο
με τη μορφή τους
τη σεβάσμια κι αυστηρή,
όταν σε μάλωναν.

Οι Άγιες μαμάδες
υποστυλώματα
έργων ανολοκλήρωτων,
που έμειναν να βρέχονται
καταμεσής της ερημιάς.

fav-3
Παυσίλυπο

Το είδος μου
σ’ αιχμαλωσία·
ώρες ταΐσματος
κανονικές.
Όταν γρυλίζω
πριν το βραδινό,
(να μένουν άραγε,
και πόσοι;)
έρχεται εκείνο
πιο πικρό,
μέχρι του ύπνου
την ευλογημένη
μέρα.

fav-3
Του κρύφιου χειμώνα

Του κρύφιου χειμώνα
ντυμένα απομεινάρια,
τα σκιάχτρα έπληξαν
να εκπλήσσουν τους περαστικούς.

fav-3
Ανώφελο

Δύστυχα δίστιχα―
τετράστιχα κατάστιχα!
Ποιητές μπαμπάκια
ποτισμένα αλκοόλη,
στο σάπιο δόντι
του συστήματος…

*

©Ντέμης Κωνσταντινίδης

φωτο: Στράτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση