Σταυρούλα Δεμέναγα, Περί ποιήσεως…

demenaga12.3.18

fav-3

Λέξεις
Παρηγοριά, χάδι ζεστό
που λείπει από το σώμα
πλάνη μαγεία και ηδονή
ανώδυνη αμαρτία
δειλή φωνή της αίσθησης
κραυγή της αγωνίας
Λέξεις
της φυγής, της προσμονής
της επαφής της στάσης..
αυτές που έρχονται απλά
και οι άλλες που πετάνε…
εκείνες που αναζητώ
και οι άλλες που δε βρίσκω

αν είναι η ποίηση η πηγή
ποιος τη ροή ορίζει;

Ποίηση
Ζωή που αναζητά
Σχήμα να τη χωρέσει
Οι λέξεις είναι σιωπές
Οι στίχοι ο στεναγμός τους
Η έκταση, η πύκνωση
Η λύτρωση, η πλάνη..
Μάτια υγρά
Φωνές λειψές
Ζωές που αγωνιούνε…

Αν ήσουν κάτι
Σε άφησα στους στίχους μου
να παίξεις
Αν ήσουν πολύ
μου γλίστρησες προτού
να σε αγγίξω
Κλειστήκανε οι λέξεις μου
δίχως να σε χωρέσουν
Μονάχα στα θαυμαστικά
έμεινε το άρωμα σου
και στις τελείες τις πολλές
η μόνιμη φυγή σου

*

©Σταυρούλα Δεμέναγα

φωτο: Στράτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

 

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση