Χριστόφορος Τριάντης, δύο ποιήματα

triantis10.3.18

fav-3
ΠΡΟΖΑ

Στη μια άκρη ήσουν εσύ
και στην άλλη εγώ,
ο κόσμος μας στη μέση.
Μια πρόζα με συγκεκριμένες βεβαιότητες
και κατάληξη.
Μα όλα αυτά ήταν μικρολεπτομέρειες
μέσα στον χρόνο
δίχως έλεος.
Ενισχύθηκαν όμως
κι απ’ τις μυθιστορίες
λογάδων και γραφιάδων.
Και να που φτάσαμε ως εδώ,
ένας κυτταρικός άθλος,
μια σακατεμένη εικονοποιία.
Σαν τις αμφιλογίες που
γεννήθηκαν στον στοχασμό
και αφορούσαν επιθυμίες
και ιδιοκτησίες
(παλιάς και νέας κοπής).

fav-3
ΕΚΦΟΡΑ

Πέθαναν οι λέξεις.
Έχασαν το νοήματά τους
απ’ την πολυχρησία.
Η εκφορά ( αιώνες)
από τόσα στόματα
σακάτεψε
τα σημαινόμενα.
Οι σίελοι νότισαν
τη δύναμή τους
και ξέραναν το αίμα τους.
Ω, χρειαζόμαστε νέα γλώσσα
με νεύματα και σιωπές,
έξω από έρκη (οδόντων κι εννοιών)
και λεκτικές ακροβασίες.
Έτσι θα σταματήσει
η θλίψη (για λίγο)
στις γραμμές
και τις ρίμες.

*
©Χριστόφορος Τριάντης

φωτο: Στράτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση