«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 26ο

panoutsou7.3.18

fav_separator

Η ιερή μέρα
Holiday

“Never tire yourself more than necessary,
even if you have to found a culture on the
fatigue of your bones.
Antonin Artaud

Τα σώματα των ηθοποιών που ασπάστηκαν την προσέγγιση του Γκροτόφσκυ είναι γυμνασμένα. Και για να είμαι πιο σωστή και σαφής, όσοι ασπάζονται την πορεία της ιστορίας της τέχνης του ηθοποιού, από την αρχή μέχρι τις μέρες μας, οφείλουν να είναι γυμνασμένοι.

Οι ηθοποιοί του Γκροτόφσκυ ιδιαίτερα γυμνασμένοι, με ένα μοναδικό τρόπο και για ένα μοναδικό σκοπό. Στόχος τους η γνώση των ορίων τους και η εκπαίδευση όλου του συστήματος του ανθρώπου – ηθοποιού. Δηλαδή, πνεύμα, ψυχή, καρδιά, σώμα, παράδοση, τοπική και παγκόσμια. Η παράδοση των θρησκειών επίσης, μέρος μιας καλλιέργειας, ενώνεται σε μια γραμμή, που ορίζει ουσιαστικά την εκπαίδευση του ανθρώπου και όχι μόνο του ηθοποιού.

Τον Γκροτόφσκυ, και αυτό φάνηκε στη πορεία του, τον ενδιέφερε ο άνθρωπος. Το Θέατρο ήταν ένα σκαλοπάτι, το μέσον, για να ερευνήσει τον άνθρωπο. Η σύνθεση που έκανε και η επιμονή με την οποία λειτούργησε, θέλοντας να φέρει ένα αποτέλεσμα, δεν τον απομάκρυνε από τον τελικό του στόχο.

Σήμερα δεν ξέρω τι είναι πιο σημαντικό, οι ασκήσεις και ο τρόπος που πλησίασε τον ηθοποιό, ή η φιλοσοφική ( έμπρακτη ) του προσέγγιση, για τον άνθρωπο. Κατά την γνώμη μου και τα δυο είναι απαραίτητα. Και τα δυο είναι τέχνη και επιστήμη. Και η πειθαρχία στο σώμα και η έμπρακτη έρευνα του τι είναι άνθρωπος και τι χρειάζεται για να είναι κανείς άνθρωπος.

Τα ερωτήματα που έθεσε απλά, έξω -αισθητικά, Όπως, τι θέλεις να κάνεις με την ζωή σου, θέλεις να κρύβεσαι ή να ξεσκεπάζεις τον εαυτόν σου- δηλαδή να βρεις τον εαυτόν σου.
Ο Γκροτόσφσκυ μιλούσε συχνά και από παλιά για μια μέρα γιορτής. A HOLY DAY, HOLIDAY , Ιερή μέρα.

Η ιερή μέρα είναι μέρα συναδέλφωσης, με τον άλλον, θέωσης του ανθρώπου μέσα στον άλλον.

Με την άδολη και άοπλη προσέγγιση του άλλου. Να γυρίσουν την πλάτη στην στείρα μοναξιά και να απομακρύνουν την υποκρισία, την υστεροβουλία. Να παύσουν να είναι κρυψίνοες και φοβισμένοι και να ξαναβρούν στην σχέση με την φύση, με τον άλλον, με το σύμπαν.

Το πλησίασμα του Γκροτόφσκυ έχει να κάνει με τον ακραίο ρομαντισμό. Γι αυτό και αντιδρώ στην εκμάθηση ασκήσεων χωρίς την βάση του οικοδομήματος που προτείνει ο Γκροτόφσκυ. Εξ’ άλλου και τις ασκήσεις να δώσεις, θα είναι άχρηστες χωρίς την ουσία της έρευνάς του που επιμένω, δεν είναι η έρευνά του, αλλά η σύνθεση των αξιών που διέπουν μια γνήσια ζωή. «Υπάρχεις, άρα υπάρχω», είναι ένα βήμα μαζί με μια μεγάλη απόφαση, να γεννήσεις το απροσδόκητο.

Στους αναγνώστες της ενότητας αυτής- ενός αφιερώματος στον Γκροτόφσκυ, προτείνω να ξαναδιαβάσουν όλα τα κείμενα που αφορούν το θέμα αυτό και πριν τελειώσει – θα ακολουθήσουν ακόμη δυο κείμενα σχετικά- να δουν συνολικά την προσέγγισή μου, που ίσως κάποιες φορές να τους φάνηκε ότι βγήκα από το θέμα. Πιστεύω ότι ο Γκροτόφσκυ είναι και θα είναι επίκαιρος τόσο στο θέατρο, όσο και στην τέχνη, αλλά κυρίως στον απλό καθημερινό άνθρωπο, που με την απώλεια της φύσης, μένει αβοήθητος στο περιθώριο.

*

©Μαρία Πανούτσου

Διαβάστε τα προηγούμενα της Μαρίας Πανούτσου για το θέατρο

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under Panoutsou, Δοκίμιο, θέατρο