Σπύρος Τσίκνας, ‘κάπου σε κάποια περιφέρεια του εαυτού μας’ -ποίηση

tsiknas3.3.18
fav-3

ΑΠΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ

Σε έβλεπα στη Σχάση και στη Φέξη. Στο δώμα πάνω από τους δέκα ορόφους, στον πυρήνα της Πόλης. Ήμασταν στην κορυφή. Πιο κοντά στον ήλιο. Τα σώματα μας δάκρυζαν, εξατμίζονταν, διαστέλλονταν με έναν παλμό αεικίνητο. Η μαύρη πίσσα σήκωνε την καλοκαιρινή ομίχλη και εμείς εκεί ψηλά. Στα σύννεφα. Σε ένα τραπέζι στρωμένο με φάρμακα. Χορεύαμε στο νεφέλωμα. Κράζαμε σαν κόρακες με περουκίνια. Στα σώματα μας αντηχούσε ο τρόμος κι όμως, παράλογα γέλια. Παράλογα γέλια άνοιγαν ορίζοντες.

Δεν συμβαίνει τίποτα
Δεν συμβαίνει τίποτα αγάπη μου
Θα επιστρέψω στη Φέξη
Να με περιμένεις
Να με περιμένεις κι ας μην συμβαίνει τίποτα.
Φόρεσα το περουκίνι μου βγήκα.

fav-3
ΣΥΡΟΣ

Οι μέρες απλώνουν σαν ξερολιθιές στους λόφους.
Πέφτω στην προσάνεμη πλευρά
και χάνομαι στην θάλασσα σαν να μαι από κάτω της.

Ό,τι λαχταρώ περισσότερο είναι οι έναστρες νύχτες
φορεμένες σε κολιέ.

Κοσμήματα στο λαιμό μιας πόρνης
που έντυσε ο άνεμος σε λουτρά συντεχνιών
καθώς κοιτούσα από την κλειδαρότρυπα το Αιγαίο.

fav-3
ΘΑ

Θα έρθουν οι μέρες της συμπόνοιας
της άδολης στοργής και των ανέφελων ψυχών.
Και τότε, ένας σαν κι εμένα που πίνει κρύο χθεσινό καφέ
θα ακούει το κουδούνισμα των χρυσών νομισμάτων
σαν μουσική
καθώς αυτά θα επιστρέφουν πίσω στα ποτάμια
τις λίμνες και τα βουνά
και θα χορεύουμε κάτω από το φως της μέρας
καθώς τα αποχωριζόμαστε.
Ναι
θα έρθουν οι μέρες που ο χωρισμός και θάνατος
θα είναι γιορτή
και το Θα
θα είναι παρόν όπως και τώρα.

fav-3
ΜΟΡΦΟΚΛΑΣΜΑ

Τα αισθήματα δεν εμπίπτουν στην Ευκλείδεια γεωμετρία
αν και όλοι σε κάποια γωνία
αμβλεία, ορθή ή οξεία
νοιώσαμε αγωνία.
Αν και όλοι
κάπου σε κάποια περιφέρεια του εαυτού μας
νοιώσαμε ελλιπής
δεν μετρήσαμε ποτέ με ακρίβεια
την περιφέρεια της έλλειψης.

Κι ο δάσκαλος που αλήθεια προσπάθησε να μας μάθει το Πυθαγόρειο θεώρημα
μας είδε χαμένους σε διακλαδώσεις αιμοφόρων αγγείων
να χορεύουμε με τη συμβατική ιδέα της καμπυλότητας.

Τι κρίμα που αγνοούμε τις αρχές της μετεπιστημονικότητας,
εκεί όπου
το τετράγωνο της υποτείνουσας
ισούται με το άθροισμα κωφών ώτων
και παπαγάλων που υφαρπάχτηκαν από τη ζούγκλα
στο τετράγωνο.

*

©Σπύρος Τσίκνας

φωτο: Στράτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση