Δημήτρης Σούκουλης, Όπισθεν

soukoulis26.2.18
fav-3

Οι μέρες προσπερνούν,
οι μήνες περιστρέφονται σε τροχό.
Η γη γύρω απ’ τον ήλιο.
Κι εγώ πηγαίνω πίσω.

Ο κέρσορας, η μύτη του μολυβιού,
η μπίλια του στυλό,
πάνε μπροστά, γράφοντας λέξεις.
Κι εγώ πηγαίνω πίσω.

Φως. Γόνιμες μέρες,
για ωοτοκίες και εκσπερματώσεις,
συλλήψεις, τοκετοί,
ευθυτενές χαράκι από νυστέρι.
Αναληφθέντα έμβρυα,
προεκτάσεις ερωτευμένων.
Κι εγώ πηγαίνω πίσω.

Το τρένο σε ράγες,
ο κύριος δίπλα μου,
ο μηχανοδηγός, ο ελεγκτής κινούνται ευθέως.
Κι εγώ στην πλάτη του καθίσματος,
πηγαίνω πίσω.

*
©Δημήτρης Σούκουλης

φωτο: Στράτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση