Γιώργος Γάββαρης, δύο ποιήματα

gavvaris30.1.18

fav-3
ΧΡΩΜΑΤΑ

Έρχονται κάποιες στιγμές.
Οι δρόμοι άλλες φορές με απωθούν
τώρα με γοητεύουν σαν παλιές φωτογραφίες
και περπατώ χωρίς σκοπό
χωρίς προορισμό.
Ψάχνω να βρω κάτι….
έχω ανάγκη αυτό το κάτι.
Θροίσματα από
περάσματα χρωμάτων.
Το καφέ της λάσπης το μπλε του κοβαλτίου
το κίτρινο του καδμίου.

Όταν τα γκρίζα σύννεφα άφηναν ένα κενό
για τις αδύναμεςτου ήλιου αχτίδες
όλα έπαιρναν ένα χρώμα κίτρινο
ούτε καφέ ούτε πορτοκαλί.
Τόση ομορφιά.

fav-3
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Επέστρψα.
Υποτίθεται όλα γνώριμα.
Μα τα πάντα άγνωστα,απόμακρα.
Κρύα χειμωνιάτικη μέρα με
τον αέρα να ανακατεύει τα μαλλιά
με διάθεση αποπομπής.
Εγώ όμως
σαν εξορία
κουβαλώ μνήμες
νοσταλγία.
Σ’αυτό το έδαφος περπάτησα
πάνωτου, όλα.
Μια σιωπή εκκωφαντική.
Σηκώθηκα,
με τύλιξαν οι κρυμμένες
εικόνες μου
σαν σύννεφο
που φτάνει ψηλά.
Ακούω φωνές που
αντηχούν μέσα
απ’τις σχισμές μου.

Καμιά φορά λέω
η επιστροφή
είναι λάθος ορίζοντας.

Κάτι σαν την φοινικιά
ανάμεσα
από έρημο και έρημο.

*

©Γιώργος Γάββαρης.

φωτο: Στράτος Φουντούλης

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση