Ιωάννα Ροδάνθη Σκουνάκη, για τη Μάντρα της Αττικής γης

ioanna-rodanthi25.11.17
favicon

στα κουκούλια γρήγορα πίσω στα παχνιά στα υπολείμματα της οικογένειας καθώς βροντάει ανελέητα καθώς πλημμυρίζει ασταμάτητα καθώς η κορφή του όρους δεν έστειλε κάτω ούτε ένα κλωνί ελιάς αχ Νώε σε τόπο φτωχό και ασήμαντο πίσω μας έφερες που κλάψαμε που διαβάσαμε τα κατοπινά ευαγγέλια κηδειών που περνώντας εποχούμενοι σταθήκαμε ν΄αγοράσουμε μπουγάτσες κι ένα βράδυ αχ ένα βράδυ καλοκαιρινό με χαλασμένο τον έρωτα ήπιαμε πικρό καφέ στης πλατείας τ΄ αραξοβόλι  δύο εμείς μέσα στ΄αλάτια της θάλασσας τέσσερεις οι καλοντυμένοι γύφτοι  ένας που βρώμαγε όσα άρμεγε κι οι κυράδες της βόλτας άφαντες χωμένες μες στα φασολάκια και τα κινέζικα σκουτιά
στα κουκούλια στα χνώτα από εκεί που βγήκαμε τρέχοντας να επαναστατήσουμε αλλά τίποτα δεν επαναστάτησε μαζί μας όλα τα έτοιμα μόνο σε ρουχισμό σε μουσικές σε ανάγνωση τρεις κι εξήντα οι μισθοί στα πρώτα μοναχικά σπίτια και μετά πέρναγε ένας μεσογειακός κακός καιρός που είπανε και τα ξεφτιάλωνε όλα άντε άλλο σπίτι άλλο αυθαίρετο άλλο αιρετό να προσκυνάς να χάνεις να υψιπετείς να καρβουνιάζεσαι στους κεραυνούς να στρώνεις να ξεστρώνεις χρόνια με το ίδιο χέρι που κράταγες το πλαστικό ποτήρι του καφέ το άδειο ντενεκεδάκι της μπύρας  τα σάλια απ΄τις τσιχλόφουσκες γιούργια όλα στο δρόμο για τις επόμενες γενιές αποστολές μίσους στον Άρη στη οδό Άρεως του πλανήτη ενώ η τηλεόραση έπαιζε που σ΄ έδειχνε έπαιζε γιατί σ΄ έδειχνε ξεβράκωτο μωρέ
γενικώς αλλού τελεία και παύλα.
*
©Ιωάννα Ροδάνθη Σκουνάκη

favicon

Comments Off

Filed under Δοκίμιο, ελληνική λογοτεχνία