Μαργαρίτα Παπαγεωργίου, ‘μεταπλάσματα’ -προδημοσίευση

Σε λίγες μέρες στα βιβλιοπωλεία, από τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν

papageorgiou-bk19.11.17

fav-3
ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ

Σήμερα το πρωί έλαβα την πρόσκληση
Να βαπτίσουμε την άνοιξη και το χειμώνα
Το προσκλητήριο έγραφε ονοματοθεσία
Αλλιώς πώς θα έχει νόημα το νεογνό
Και η μέρα και η νύχτα
Η βροχή και ο καύσωνας
Ο σεισμός που θα οδηγήσει
Στην καταβύθιση του εξωτικού νησιού
Εποχούμενα στον καινούργιο ορίζοντα
Θα βρουν τα εφαλτήριά τους

Στο γεύμα μετά το μυστήριο στο δημαρχείο
Ανάμεσα στην οινοποσία και στο τσιμπούσι της παρέας
Θα μπορέσουμε να πάρουμε τις σωστές φωτογραφίες
Όλοι καθισμένοι στις καρέκλες μας γύρω
Αφού θα έχουμε λάβει τη δέουσα θέση
Κι έτσι ο ήλιος και το φεγγάρι
Θα χωρέσουν στο κάδρο της ουτοπίας
Κι εμείς επιτέλους
Θα ανακαλύψουμε το φυτίλι
Για να κατασκευάσουμε το αύριο
Ή έστω να αντέξουμε το χτες

Ο κίνδυνος όμως ελλοχεύει
Να γυρνούμε στους δρόμους
Μ’ ένα βέλος στο χέρι
Στιλέτο προορισμένο
Στους προδομένους παράνομους εραστές
Βυθισμένοι στην αθώα παραφορά μας
Λησμονούμε δίχως ενοχή ότι
Οι επιλογές στον έρωτα
Έχουν σκοπό την εξαίσια ανατροπή
Συχνά στην αναζήτηση των συντρόφων
Συγχέουμε την ηθική της τέχνης του έρωτα
Με αυτή της αρχαιολογίας της ηδονής

Η γνώση των αιτιών της πυροδότησης
Δεν δίνει άφεση στους γάμους και τα διαζύγια
Και μένει πάντα όμηρος η αγάπη
Στο χείλος του γκρεμού μοναχική φιγούρα
Να ατενίζει το άπειρο ηλιοβασίλεμα
Χωρίς ελατήρια στο βατήρα

fav-3

ΕΓΚΥΜΑΤΙΣΜΟΣ

Η μαγεία τρέχει στο αίμα μας
μόνο ο άνθρωπος είναι ικανός για
εκείνο το άλογο που θα καλπάσει
με τη σαγήνη των ονομάτων
σε λαγόνες γυναικών και μηρούς ανδρών
στο σφάλμα της στρογγυλοποίησης στο άθροισμα
αναδύεται το μεγάλο κύμα
αφού αποχωριστεί τα ενδύματά μου
η επιθυμία αυτή δεν μου ανήκει
κι αυτή η δοκιμασία δάνειο
να εκπληρώσω το νόστο μου αλλιώς πώς
στον έτερο χρόνο θα πιάσουμε τη συγχρονία
αφού το πλοίο μείνει ξυλάρμενο
πλάνης στην ενδοχώρα αλλ΄ όχι ανέστιος
μετεωρισθείς εν τω πελάγει
αλώμενος να βρω
μια θάλασσα απ’ αλλού

Κάθε φορά περιμένω με λαχτάρα το άλλο πρωί
να παρατηρήσω τα αγαπημένα σου δάχτυλα
να μου κουμπώνουν ένα ένα τα κουμπιά
απ’ το τσαλακωμένο πουκάμισο
που ‘ταν ριγμένο στο πάτωμα
χθες βράδυ

*

Από το βιβλίο της Μαργαρίτας Παπαγεωργίου «μεταπλάσματα» που κυκλοφορεί σε λίγες ημέρες απο τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν

Comments Off

Filed under βιβλιοπαρουσίαση, ελληνική λογοτεχνία, ποίηση