Nicole Fiameni, 2 ποιήματα -Απόδοση Δημήτρης Σούκουλης

soukoulis17.11.17
fav-3

Θα είμαι το τριαντάφυλλο ενός ελικοειδούς ουρανού,
πόλη αισθημάτων, βραδινό καταφύγιο.

Πάνω σε ένα άλογο εσύ διαπερνάς τα σύννεφα,
τολμηρέ περπατητή που την ιστορία οπλίζεις.
Των νεκρών την ήρεμη άμμο τρίβεις θρύψαλα,
σε γυαλί πυρακτωμένο, κομμάτια, η ψυχή σπάει.
Τεμαχίζεις τα μέλη μιας πορείας του Αγνώστου,
σκοτεινέ πολεμιστή που κυβερνάς το σύμπαν:
Εσύ είσαι η μητέρα των χορευτών του δρόμου,
εσύ είσαι το φως, στασιαστής του ήλιου.
Της λιπόθυμης αμφιβολίας σχίζεις την ομίχλη,
ευθυγραμμίζεις το βλέμμα πέρα,
πιο πέρα κι από τον απομακρυσμένο εχθρό.
Εσύ η πλάτη του μελλοντικού ουρανού,
Εσύ η καρδιά μου που καίει δοξασμένη.

*

Το πρωτότυπο στα Ιταλικά:

Sarò la prosa del vento sul muschio,
sarò la forma di un’eco ancestrale,
sarò la rosa di un cielo a spirale,
città d’emozioni, rifugio serale.

Su di un cavallo tu sfondi le nubi,
prode viandante che armi la storia;
sgrani la sabbia tranquilla dei morti,
l’anima in vetro rovente si spezza.
Tagli le membra d’un corso d’ignoto,
scuro guerriero che domini il cosmo:
tu sei la madre dei cori di strada,
tu sei la luce ribelle del sole.
Squarci la nebbia del dubbio che sviene,
squadri lo sguardo nell’oltre nemico;
tu sei la schiena del cielo futuro,
tu sei il mio cuore che arde glorioso.

*

©Nicole Fiameni, Απόδοση Δημήτρης Σούκουλης

φωτο: Στράτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under μετάφραση, Ξένη Λογοτεχνία, ποίηση