Δημήτρης Μαύρος, Αγγελικές διαδρομές

mavros9.11.17
fav-3

Στον Δημήτρη Αρμάο
il miglior uomo del parlar materno

α΄ Ραγίσματα

Εκ των υστέρων βλέπω
σιωπές πολλές να μπλέκονται στο παιδικό σου γέλιο
-αξίζει η αλήθεια
ν’ αλλάξω πρόσημο στη μνήμη;

Είναι μια τέχνη η κάθαρση π’ άθελα χαρίζεις

όμως φυλάς την τραγωδία
βίαιη ἐντύπωση κρυφή ή μη φανερωμένη
παρά μόνον αργά, παρά μόνον γραπτά
παρά μόνον ορισμένες στιγμές,
όταν νοιώθεται ἡ πληγή,
Που προσπερνώ μ’ αφέλεια μια προσφορά ευαλωσίας
Ανάμεσα σε δυο ὑπάρξεις ἐν κινδύνω.

…πενήντα πέντε μέ ραγδαῖες τίς μεταστάσεις…
Κακούργε όλα τα ‘γραψες, τίποτα δε μου είπες

β΄ Αναβαθμοί: Εκδοχές

Ι.
Quis hic locus, quae regio, quae mundi plaga
et quae prima exordia sumat?
Tacito, solo, sanza compania
you too tried to make
a minimo
——————paradiso
———————————–terrestre.

Ὥσπερ σάρμα εἰκῆ κεχυμένον ὁ κάλλιστος κόσμος

TACE ET FAC

(l’ angelo è ivi): When he shall die,
——————-take him and cut him out
——————-in little stars.

Ma Virgilio n’ avea lasciati scemi
Di sé, Virgilio dolcissimo patre, —

And him: Perché Virgilio se ne vada,
————non pianger anco, non pianger ancora.

You have witchcraft in your lips.
Speak low, if you speak love.

Ed elli: What’s past is prologue.
———So long lives this, and this gives life to him.

What’s past is παράλογον.
And this? There’s nothing in it.

TACUIT ET FACUIT

ΙΙ.
Τι ‘ναι τούτος ο τόπος, ποια περιοχή, ποια παραλία κόσμου
και πώς να αρχίσει;
Αμίλητος και μόνος, δίχως συντροφιά
κι εσύ προσπάθησες να φτιάξεις
έναν ελάχιστο
———————-παράδεισο
—————————————-στη γη.

Σαν σκουπίδια τυχαία χυμένα ο πιο όμορφος κόσμος

ΣΩΠΑ ΚΑΙ KANE

(έρχεται ο άγγελος): Μόλις πεθάνει,
————————-Πάρτε τον και κόψτε τον
————————-Σε τόσο δα αστέρια.

Μα ο Βιργίλιος μας είχε πια αφήσει,
Ο Βιργίλιος, ο πιο γλυκός πατέρας, —

Κι αυτός: Κι αν έφυγε ο Βιργίλιος,
————Ακόμα εσύ μην κλαις, εσύ μην κλαις ακόμα.

Στα χείλη σου φωλιάζει μια μαγεία.
Μίλα σιγά, αν μιλάς αγάπη.

Κι εκείνος: Το παρελθόν είναι πρόλογος.
————-Όσο ζει αυτό, αυτό ζωή του δίνει.

Το παρελθόν είναι παράλογο.
Κι αυτό; Χαμένη υπόθεση.

ΣΙΩΠΗΣΕ ΚΑΙ EKANE

ΙΙΙ.
Τι είναι αυτή η γη, ποιο χώμα, ποιο σακατεμένο σύμπαν
Και πώς να αρχίσει ένας που δεν ανήκει;
Γελώντας φιμωμένος, μαζι-με-δίχως συντροφιά,
κι αυτός πάσχισε να ξορκίσει
μιαν ελάχιστη
——————–κόλαση
——————————–από τον πιο όμορφο κόσμο.

ΣΩΠΑ ΚΑΙ ΦΤΙΑΞΕ

(έρχεται ο άγγελος): Μόλις πεθάνω,
————————–πάρτε με και τε-
—————————-μα-
——————————-χι-
———————————–στε με σε
———————————τόσο δα αστέρια
Όμως μας έχεις πια αφήσει,
Βιργίλιε, ω πιο γλυκέ πατέρα,

Κι αυτός: Κι αν έφυγα ένας ήλιος,
————Σώπα, σώπα, μη μου κλαις.

Στα χείλη κουβαλάς κάτι που δεν καταλαβαίνω.
Μίλα αργά, αν μιλάς αγάπη.

Κι εκείνος: Το παρελθόν είναι επιβεβλημένο.
————-Όσο ζει αυτό, αυτό ζωή μου δίνει.

Το παρελθόν είναι αναβεβλημένο.
Κι αυτό; Λίγο θνητό, δεν είναι;

Γ’ Δύο χρόνια ‘χω σκάσει, τι κάθεσαι ντε;

« Πώς! Εσύ εδώ; »
————————“ What! Are you here? ”
—————————————————–“ Siete voi qui? ”

Όταν πρέπει να καταπιώ το όχι της σιγής,
αιώνες πίσω πάω οκτώ
στη διάλεκτο του πιο κοινού νεκρού μας
γυρεύω γη
για μια παρτίδα σκάκι με τον εαυτό μου
όπου το εγώ βαστάει κάτι από το εσύ

Έτσι, για placebo,
τά φάρμακά σου φέρε
γιατί στο νύχτωμα
εμπρός θα κείται κάποιος βασιλιάς,
κι είτε Μαύρος
——————είτε Λευκός
δικός μου θα ‘ναι.
Και δε θα βλέπω,
μόνο θ’ ακούω τους ψιθύρους

Καλό βράδυ Δημήτρη. Καλό βράδυ Τομ. Καλό βράδυ Δάντη. Καλοβράδυ.
Ευχαριστώ. Καλοβράδυ. Καλοβράδυ.
Καλό βράδυ, τεχνίτες, καλό βράδυ, τρυφεροί τεχνίτες, καλό βράδυ, καλό βράδυ.
Καλό βράδι.

*

©Δημήτρης Μαύρος,

φωτο: Στράτος Φουντούλης

*
Ο Δημήτρης Μαύρος είναι εικοσιενός ετών, φοιτητής φιλολογίας. Αυτή είναι η πρώτη του δημοσίευση.

*

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

 

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση