Γρηγόρης Σακαλής, ‘οι θεατρίνοι του καφενέ φαίνεται να το γνωρίζουν’

sakalis25.10.17
fav-3
Οι λύκοι ακονίζουν τα δόντια τους

Σ’ ένα καφενέ
κάποιοι μιλάνε δυνατά
για να αποσπάσουν την προσοχή
των άλλων
ρητορεύουν
κάνουν σχέδια επί χάρτου
μιλούν για το κοινό καλό
ποτέ για τον εαυτό τους
παρά μόνο για να τον παινέψουν
όλα τούτα βέβαια
είναι θεατρικά
τσιριμόνιες, λόγια
που πολλοί τα πιστεύουν
από το κοινό
ίσως γιατί έχουν ανάγκη
να πιστέψουν σε κάτι
ίσως γιατί δεν αντέχουν
το βάρος της ζωής τους
κι αυτό οι θεατρίνοι του καφενέ
φαίνεται να το γνωρίζουν
γι’ αυτό παίζουν τέλεια
το ρόλο τους
δίνουν τα ρέστα τους
ιδιοτελείς, μοιραίοι
βέβαιοι πως σύντομα θ’ αναλάβουν
τις τύχες του καφενέ.

fav-3
SMS

Σου έστειλα ένα μήνυμα
ακούμπησα πάνω στις λέξεις του
και έκλαψα.
Έκλαψα για κάποιο ένδοξο
φωτεινό παρελθόν
του έρωτα, της δημιουργίας
για την αγάπη που γέννησε καρπούς
έκλαψα που το παρόν
είναι πικρό και σκοτεινό
τίποτα δεν θυμίζει το χθες
μόνο οι αναμνήσεις
που είναι καρφωμένες στο μυαλό
και συνέχεια επανέρχονται
σαν τα νερά του Ευρίπου
ανεβοκατεβαίνουν
η ψυχή μου ταράσσεται
και μόνο το κελάηδισμα
των πουλιών
στα δεντράκια της αυλής μου
τη γαληνεύει.

*
©Γρηγόρης Σακαλής

φωτο©Στράτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση