Πολύνα Γ. Μπανά, ‘Η καταφανής εξωστρέφεια των φωνηέντων’ -κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν
Bana-bk13.10.17

Ναυτία
Έσκυψα το κεφάλι
πάνω από τα βιβλία της δουλειάς
κι όταν το σήκωσα,
είχαν περάσει είκοσι (και πλέον) χρόνια.
Το ξανα-έσκυψα γρήγορα,
γιατί, πλέον, δεν (ανα)γνώριζα
μήτε τον κόσμο
μήτε αυτούς που τον κατοικούν
κι όλο αυτό μου προκάλεσε, αίφνης,
                                                                μια ελαφρά ναυτία.
*
  Επιστροφή στη μήτρα
Όταν,
άθελά μου,
τυχαίνει να παρευρεθώ,
σα μάρτυρας,
σε οιεσδήποτε σκηνές
                                           εντάσεων,
       αντεγκλήσεων,
                                    δριμέων κατηγορώ
                                                  ή
                                                                       απλής ζηλοτυπίας
        (καθόσον εγώ δεν προκαλώ ποτέ τέτοιες συρράξεις -
                            δεν το επιτρέπει η αγωγή μου
                                  ή μήπως η έπαρσή μου;),
τότε,
κλείνω τη μύτη και βυθίζομαι αργά,
στ’ ατάραχο σκοτεινό νερό,
αρνούμενη ν’ αναδυθώ ,
προτού λήξουν οι εχθροπραξίες
                         κι
απομακρυνθούν όλοι οι τραυματίες
(μέχρι σήμερα, στα σαράντα επτά μου,
      η καλύτερή μου επίδοση σ’ αυτήν την κατάσταση άπνοιας
 είναι δυόμισι ώρες, τριάντα τρία λεπτά και πενήντα ένα δεύτερα).
fav-3
*

Comments Off

Filed under βιβλιοπαρουσίαση, ελληνική λογοτεχνία, ποίηση