Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Οι συνταγές της λογοτεχνίας

pastakas1.9.17
fav_separator

Ξεφυλλίζοντας τα βιβλία της βιβλιοθήκης μας, απασχόληση ενάρετη σε εποχές λιτότητας σαν την σημερινή, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως επιτελούμε μια πράξη που πρώτα από όλα είναι στοιχειώδης εφαρμογή των κανόνων υγιεινής απέναντί τους: τα απαλλάσσουμε από το ενοχλητικό φορτίο της σκόνης που συσσωρεύει πάνω τους ο χρόνος, τα φέρνουμε στην ευεργετική επαφή με τον αέρα, που χαρίζει νέα πνοή στις υγρές τους σελίδες. Κι ακόμη: καλλιεργούμε τη σχέση τους μαζί τους, γιατί τα βιβλία όπως και οι φιλίες, έχουν ανάγκη από τις συχνές μας επισκέψεις και συνομιλίες, για να αναπτυχθούν και να ανθίσουν. Κάπου-κάπου μπορεί να μας δοθεί μάλιστα η ευκαιρία να σταθούμε σε πράγματα που μας διέφυγαν, σε λεπτομέρειες που θεωρήσαμε ασήμαντες και πληκτικές και οι οποίες τώρα χαρίζουν την ιδιαίτερη ευχαρίστηση που προκαλεί η ανακάλυψη.
Αν είναι αλήθεια πως η ανάγνωση ενός βιβλίου αρχίζει από τη δεύτερη και Τρίτη φορά που το διαβάζουμε, κι αν λάβουμε υπ’ όψη μας ότι η σύγχρονη κριτική σκέψη μας έχει απαλλάξει από τον εφιάλτη της μονοσήμαντης και καταναγκαστικής ανάγνωσης ενός έργου, η διασκέδαση και η τέρψη που μπορούμε να αποκομίσουμε από τα βιβλία μας είναι απεριόριστη και δίχως όρια.
Από αυτή τη στήλη λοιπόν, θα προτείνουμε διάφορους τρόπους-παιγνίδια που θα προσδώσουν μια έκτακτη απόλαυση στην ανάγνωσή σας. Τι θα λέγατε να αρχίσουμε με έναν οδηγό μαγειρικής, έναν πρωτότυπο τσελεμεντέ, που μπορείτε να φτιάξετε μόνοι σας, με συνταγές κλεμμένες από τα μυθιστορήματα, τα αυτοβιογραφικά σημειώματα και τα σκόρπια φύλλα των συγγραφέων της παγκόσμιας λογοτεχνίας;
Η εφημερίδα “Repubblica”, δημοσίευσε πρόσφατα παρόμοιες συνταγές, δείχνοντας πως γεύσεις και αρώματα μπορούν να γίνουν λογοτεχνία. Απομένει σε μας να αποδείξουμε πως η λογοτεχνία μπορεί να γίνει ένα καλομαγειρεμένο “ριζότο αλά μιλανέζε”, όπως προτείνει ο Κάρλο Εμίλιο Γκάντα, ή μια ανατολίτικη πουτίγκα οκτώ πολύτιμων λίθων αλά Περλ Μπακ, ή απλώς ένα σπαγγέτι-δείπνο αλά Τζιουζέπε Πρετσολίνι.
Για να σας διευκολύνουμε, θα σας συνιστούσαμε να ψάχνατε στα βιβλία των κλασικών συγγραφέων, τα παραγκωνισμένα βιβλία της παιδικής σας ηλικίας, αν και τα βιβλία των μοντερνιστών δεν αποκλείεται να σας επιφυλάξουν εξίσου γοητευτικά γεύματα. Π.χ. για τους ιδιαίτερα βιαστικούς θα προτείναμε την ανάγνωση του τελευταίου μυθιστορήματος του Γκύντερ Γκρας, με τον ορεκτικότατο τίτλο “ο Ροφός”, όπου ο ανυπόμονος αναγνώστης θα βρει συγκεντρωμένες συνταγές εκατό και πλέον χρόνων γερμανικής κουζίνας. Ωστόσο, για να σας ανοίξουμε την όρεξη και μέχρι την ανακάλυψη εκ μέρους σας των συνταγών που κρύβονται στα δικά σας βιβλία, σας προσφέρουμε μια συνταγή εύκολη και γρήγορη στην εκτέλεση, του Στεφάν Μαλλαρμέ, για το πως θα ετοιμάσετε μια μαρμελάδα από καρύδα.
Λοιπόν: “Δεν υπάρχει κανείς που έστω για μια φορά δεν μπήκε στον πειρασμό να αγοράσει, όταν έτυχε να δει όμορφα εκτεθειμένη, μια καρύδα: κι όταν την αγόρασε να μην ξέρει πλέον τι να την κάνει. Το κλασικό φρούτο των μακρινών χωρών, ανάμεσα στα πορτοκάλια και τα αχλάδια, παραμένει απλώς μια περιττή περιέργεια για τον Παριζιάνο. Ιδού, μια ραφινάτη γεύση των νήσων και των παραλίων, της οποίας η καρύδα αποτελεί το κύριο συστατικό: βάλτε πεντακόσια γραμμάρια ζάχαρης και μισό ποτήρι νερό σε μια χάλκινη κατσαρόλα, κι όταν θα έχει λειώσει ρίξτε μέσα μια καρύδα ψιλοτριμμένη κι ανακατέψτε με μια ξύλινη κουτάλα. Βάλτε σε μια άλλη, μικρότερη κατσαρόλα, μετά από δεκαπέντε λεπτά, δύο κρόκους αυγών μαζί με λίγο κρύο νερό: ρίξτε μέσα την ψημένη καρύδα, ανακατεύοντας πάντα προς την ίδια κατεύθυνση. Αρωματίστε με βανίλια ή κανέλλα. Ξανατοποθετείστε στη φωτιά για άλλα πέντε λεπτά, αδειάστε το περιεχόμενο σε μια πιατέλα και σερβίρετε τη μαρμελάδα κρύα, μαζί με τάρτες”.
Καλή σας όρεξη.

*

©Σωτήρης Παστάκας

φωτο©Στράτος Φουντούλης

Comments Off

Filed under Αποκαΐδια, Δοκίμιο, ελληνική λογοτεχνία