«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 13ο

panoutsou9.8.17
fav_separator

Κίνηση-Συγκίνηση
Η απαγορευμένη ορμή

Πολλές κινήσεις του σώματος φαίνονται προκλητικές, έχοντας μια άμεση ή έμμεση σχέση με την σεξουαλικότητα. Θεωρούνται αντικοινωνικές και απαγορεύονται ή αποφεύγονται για λόγους αισθητικής και καλής κοινωνικής συμπεριφοράς. Ή το αντίθετο, η καταχρηστική χρήση τους, τις αποδυναμώνει επίσης.

Το βγάλσιμο της  γλώσσας και η ελεύθερη χρήση της με οποιοδήποτε τρόπο, ή το άνοιγμα του στόματος. Το σήκωμα των ώμων, το άνοιγμα των ποδιών. Η κίνηση της λεκάνης. Γλώσσα, γόνατα, λεκάνη κοιλιά,  στόμα. Τις απαγορεύσεις αυτές τις έχουμε και στους άνδρες και στις γυναίκες όμως κυρίως  στις γυναίκες. Οι καλοί τρόποι – για αποφυγή  της προκλητικότητας χωρίς λόγο-  θα  πρέπει να  διατηρούνται, χωρίς να χάσει την ελευθερία του το σώμα.

Κινήσεις -ταμπού – του σώματος, κινήσεις που μας  έχουν επιβληθεί  κοινωνικά, αν  παγιωθούν,  όπως και άλλες  πνευματικές απαγορεύσεις  και  γενικά οι απαγορεύσεις,  δημιουργούν  νευρώσεις και γεννούν  μόνιμες αναστολές, που περιορίζουν δραματικά τις δημιουργικές διαδικασίες του εγκέφαλου.

Η λύση  είναι μία:  Η μη παγίωση  των κοινωνικών  ρόλων και των κινήσεων που περιέχουν οι εκάστοτε  ρόλοι. Δεν είμαστε κάθε στιγμή  ίδιοι και οι στιγμές δεν είναι ίδιες,  προτείνω λοιπόν  τους πολλούς ρόλους και  τις παρενθέσεις ανάμεσα.  Ας δεχτούμε  τις πολλές πλευρές μας.

Οι απεριόριστες ικανότητες  του άνθρωπου με μέγιστη  την σύνθεση,  εκφυλίζονται και περνούν στον χώρο του ιδεατού  χωρίς υλική εφαρμογή και  σταδιακά  νεκρώνουν   τις πηγές ενεργείας το άνθρωπου. Η γλώσσα του σώματος είναι  ηχηρή   όσο και ο  έναρθρος λόγος  και μην ξεχνάμε το   «η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει  και κόκαλα τσακίζει».

Και τα δυο,  λόγος και σώμα και η σύνθεση τους, απελευθερωμένα και τα δύο σε μια σύνθεση αρμονική ανάλογα την ώρα, την μέρα, την διάθεση και τον ρόλο. Μία ροή  που μεταμορφώνεται επιλεκτικά και δίνει έκφραση και χάρη, γνησιότητα και  λειτουργικότητα,  στην κάθε μας κίνηση. Και μην ξεχνάμε  κίνηση σημαίνει συγκίνηση. Όλα  αυτά  γίνονται  κατανοητά απόλυτα με την άσκηση.

*

©Μαρία Πανούτσου Σημειώσεις μαθημάτων 1988- 1998 -Εργαστήρι εκφραστικών τεχνών- Θέατρο Τομή

Διαβάστε τα προηγούμενα της Μαρίας Πανούτσου για το θέατρο

 

 

Comments Off

Filed under Panoutsou, θέατρο