Ντέπη Φαρκάτση, δύο ποιήματα

farkatsi1.6.17

fav-3

Απόπειρα

Εδώ είναι χειμώνας αγάπη μου,
κάτι σαν γκρίζα αλογότριχα
κι εσύ είσαι ένας μικρός μπρούτζινος άγγελος,
στην πλάτη σου καρφίτσωσα δυο δυνατά αετού φτερά

δες πόσο λευκά και γαλήνια είναι όλα,
μελετώ την σιωπή καθισμένη σε μια γωνιά
ήσυχα μόνη μου, σαν να είναι κάτι ιερό

άνεμοι δίχως μνήμη μου ψιθυρίζουν πως φτάνει η εποχή της αναγέννησης,
τη φωνή μου μεταφέρουν χιλιόμετρα ψηλά μέχρι το μοχθηρό πρόσωπο της σελήνης,
μέχρι αυτή την κουρασμένη άρθρωση του ουρανού που δεν είναι καθόλου γλυκιά
μα μόνο φοβερά ταραγμένη

(πένθιμες καμπάνες αντηχούν και αντηχούν μέσα στον ύπνο μου)

Βγαίνω για μια βόλτα στον κήπο,
οι τουλίπες γέρνουν τρελές για το άγγιγμά μου
έχουν στερέψει κι αυτές από καλοσύνη

οι κύκνοι τώρα πια έχουν πεθάνει
μα η λίμνη θυμάται πόσο λευκή και αγνή ήταν η καρδιά τους,
έτσι θέλω να με θυμάσαι: Δυνατή και δίχως πληγές

τρέξε και βρες μια αγκαλιά-καταφύγιο και κούρνιασε εκεί τώρα,
μέχρι όλα να τελειώσουν, μέχρι να ακούσεις το πρώτο παρασύνθημα
δεν υπάρχει λόγος για συγκινήσεις ούτε χρόνος για αποχαιρετισμούς

προσοχή! τώρα που ανυψώνομαι πιο τρομερή από ποτέ
με φλόγες σβησμένων κεριών να με συνοδεύουν
το πρόσωπό σου κρύψε!
Ίσως να μην αντέξεις μια λάμψη σαν κι αυτή

fav-3

Ο στοιχειωμένος

Ο ήλιος της μοναξιάς ανατέλλει ξανά
Και διαστέλλει τις κόρες των ματιών σου,
Όλοι γνωρίζουν πως ήρθες στη γη μέσα από στοιχειωμένα νερά

Πάνω από το κεφάλι σου τα σύννεφα περνούν
Γκρίζα πολύ και θυμωμένα
Και άδεια από αναμνήσεις,
Δεν έχουνε δεσμά καθόλου δεν μοιάζουνε με σένα,
Γνωρίζουνε πολύ καλά πως δεν είσαι εσύ ο γιός της άνοιξης

Η αγωνία σου τώρα γίνεται ένα αόρατο βέλος
Που εκτοξεύεται από τον τοίχο της κουζίνας κατευθείαν στη χύτρα του πρωινού
Και μέσα στο ανοιχτό από τον τρόμο σου στόμα,
Η απάντηση δεν δόθηκε ακόμα

Στον κήπο η γριά μέλισσα πετά σαν φοβερός κόκκινος κομήτης γύρω σου,
Έτοιμη για την τελευταία καθοριστική μάχη
Τα τριαντάφυλλα τη νύχτα συνωμοτούν εναντίον σου

Η σελήνη δεν βλέπει τίποτα από αυτά
Και τα αστέρια είναι πολύ απασχολημένα για ένα δάκρυ συμπόνιας

*

©Ντέπη Φαρκάτση

φωτο©Στράτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση