Στέλλα Δούμου, ‘Χρονορυχείο’ -κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Θράκα

doumou-bk27.5.17

fav-3

Αλλιώτικα κομμένος

Οι μοίρες παίζανε γυαλάκια
κι ο άνθρωπος που έλαμπε απ’ όλους πιο πολύ
έραβε πάνω στο λευκό του την παγωνιά των φυλακών.
Και μέχρι ο ουρανός να φτύσει όλα τα πουλιά
σταυρωτά τη ρίζα του κάρφωνε
ψηλά, ρε, στα σύννεφα κι ακόμα παραπέρα.
Τρεις μοίρες πιο ευάλωτος
μα αλλιώτικα κομμένος.

fav-3

Ανέστιος

Για ποια βρόχινα γοβάκια μου μιλάς
που έρχεται η βροχή με βήμα χήνας
κι εγώ είμαι δρόμος;
Το αγαπημένο μου χρώμα είναι αλμυρό
καμένα λάστιχα ζεσταίνουν τον ύπνο
κι απ’ τα νύχια μου κρέμονται καμπούρικα χρόνια
πλυμένα στις μπύρες και στα σάπια νερά.
Κι εσύ για ένα γοβάκι βροχής πετάς τη σκούφια σου…
Ασημένιες αλεπούδες κρατούσαν ψαλίδια
όταν μ’ έκοβαν άνθρωπο
και με πουλούσαν στην κρεαταγορά.

*
©Στέλλα Δούμου

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under βιβλιοπαρουσίαση, ελληνική λογοτεχνία, ποίηση