Φρίντα Χατζή, Θύλακες

xatzi7.4.17

fav-3
Σκυμμένη πάνω απ’ το βιβλίο
Τα μακριά μαλλιά μου
πίσω να μη μ’ ενοχλούν
Οι άκρες τους σε νιώθουν
καθώς μπαίνεις
στο δωμάτιο
Ορθώνεται η πλάτη μου
Οι τρίχες στα μπράτσα μου τείνουν
προς εσένα
Το χνούδι στα χείλη μου ιδρώνει
στ΄αυτιά μετράει
τα βήματά σου
που πλησιάζουν
Πλησιάζουν

Ο ήχος μέσα στο κεφάλι
Ο ήχος μέσ΄ τις αρτηρίες
Ο ήχος μέσ΄ τους κροτάφους
απ’ τα μαλλιά μου
που μακραίνουν
μακραίνουν
Ζώνουν όλη την κάμαρα

Κατεβάζω αργά τα γυαλιά μου
Γέρνω το κεφάλι πίσω
Κλείνω τα μάτια να γευτώ
απολαμβάνοντας
τα ελάχιστα δευτερόλεπτα
ανάμεσα στο πριν και το μετά
της διολίσθησης

Στέκεσαι μπροστά μου.
Το αισθάνομαι ότι με κοιτάς.
Κάτι σα να λες.
Σηκώνω το κεφάλι
βάζω αργά τα γυαλιά
σκύβω στο βιβλίο
Και συνεχίζω το διάβασμα.

Αργότερα το βράδυ
Με τα δάχτυλά μου θα ξεδιπλώσω τα μαλλιά μου
Προσφορά στη σελήνη

*

©Φρίντα Χατζή

φωτο©Στράτος Φουντούλης, “fenêtre artificielle” 2005

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση