Γιώργος Μπουγελέκας, δύο εαρινά ποιήματα

bougelekas28.3.17

fav-3

Μνήμη

Μνήμη της τρανής χαράς και της αβάσταχτης θλίψης.
Μνήμη του παιδιού που έκλαψε και τρυφερά αγκαλιάστηκε.
Μνήμη της περηφάνιας που μοιράστηκε και της ντροπής που κρύφτηκε.

Μνήμη της λύτρωσης και του βάσανου.

Μνήμη των προαιώνιων προσώπων και των αβάσταχτων αποχαιρετισμών.
Μνήμη του νι που έγινε λάθος ισόβιο και του ποιήματος που παραδόθηκε.
Μνήμη του διπλανού νησιού και της απορημένης ορφάνιας.
Μνήμη της Αντιγόνης και του μοιρασμένου τσιγάρου.
Μνήμη της οργισμένης διαδήλωσης και του δίκιου του αλύτρωτου.
Μνήμη της απώλειας και της άτυχης εξόρυξης.
Μνήμη που γέννησες αυτούς τους στίχους.

Αθήνα, 07-03-2017

fav-3

Επιμονή

Στάθηκα όρθιος τον χειμώνα.
Ούτε ο πάγος της νύχτας,
ούτε τα ξυράφια των ψυχών ,
ούτε τα κύματα της θέσης,
ούτε η αιώρηση του σκλάβου
κατάφεραν να βρουν στόχο.
Προσμένω επίμονα τη βεβαιότητα της κερασιάς,
τους αριθμούς του ήλιου,
την αλαφράδα του πουκάμισου,
τα δυο γαλάζια του βλέμματος.
Με το μικρό μου στήριγμα στο πλάι.
Με τα ταξίδια της ενόρασης.
Με την παρηγοριά της παραγράφου.
Με το ξεθώριασμα του ονείρου.

Αθήνα, 05-03-2017

©Γιώργος Μπουγελέκας

φωτο©Στράτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση