Γιάννης Σκληβανιώτης, Έκτη αίσθηση -παρουσίαση- προδημοσίευση από τη συλλογή

sklivaniotis-bk12.1.17

Οι εκδόσεις Καστανιώτη σας προσκαλούν στην παρουσίαση της νέας ποιητικής συλλογής του Γιάννη Σκληβανιώτη, την Παρασκευή 20 Ιανουαρίου, 2017 και ώρα 7.30 μ.μ. στον πολυχώρο Αίτιον. Θα μιλήσουν ο ποιητής Κώστας Καναβούρης και ο μουσικοσυνθέτης Μιχάλης Γρηγορίου. Ποιήματα θα διαβάσουν ο ποιητής, η ηθοποιός Μαρία Κανελλοπούλου και ο μουσικοσυνθέτης Μιχάλης Γρηγορίου του οποίου η μουσική θα πλαισιώνει την παρουσίαση.

fav-3
Αέναα

Με των νερών της μήτρας τους παλμούς
και το χάραμα της αυγής να έπεται
νιογέννητος νους ανέστιος
με βλέμματος σκαλωσιές
οπτής γης αφή
πέτρα αμετάφραστη
και ήλιου ασβέστη
χτίζει μύθων τη στέγη
Να βρίσκει εκεί η μνήμη θέλει
Τα χνάρια π’ αφήνουν στο διάβα τους
τ’ ασκέρια των ονείρων στην άμμο τ’ ουρανού
Κι ως άκουσε απ’ ανθό κι από καρπό
πως του δέντρου τον κορμό
τις ρίζες και τα κλαδιά
τα τρέφει το γέρμα κάθε εσπέρας
πρόκυψε το ρώτημα το αλμυρό

Σε λίκνο αγρυπνάει η θάλασσα
Ή σ’ άδειας νύχτας κλίνη;

fav-3
Νεκροί αριθμοί

Επιθυμίες και πιστεύω ατέρμονων μεταλλάξεων
καταβυθίζονται στη θάλασσα των προθέσεων
ως πετρώματα λάβας ανέραστης γονιμότητας
κι απογυμνώνουν της μέτρησης το αναμφισβήτητο
Συμβατικοί παρηγοριάς κι απελπισίας οι αριθμοί
Ποιος μέτρησε του έρωτα το αδιάστατο
του ονείρου την έκταση
τ’ άξαφνο άγγιγμα θανάτου

Απ’ τη σφυριά της πυρωμένης σκέψης
πάνω στης πράξης τ’ αμόνι
μέχρι που τη φλόγα της ν’ αδράξει το νερό
πώς μετριέται του καθενός το μπορετό;

fav-3
Συντυχιά

Συντυχιά ήταν
την ώρα π’ άρχισα να μετράω τ’ αστέρια
στις λάμψεις των ματιών
κει στις κοιλάδες π’ άνθιζαν μυστικά οι λέξεις
απ’ τους χτύπους των παλμών
- συντυχιά ήταν λέω -
να μεταλάβω την ίδια κείνη ώρα
το αίμα που έχριζε στους λαβωμένους τοίχους
το σ’ αγαπώ
κι άρτο ήλιου να αρταίνω απ’ τα οστά
που έσπερνε και πάλι σε τούτη τη γη
τ’ απέραντο τ’ ανθρώπου
χωρίς χρεία νάχει έναν θεό
Ψεύτικος ήλιος τότε άδραξε τα ιερά
τα εξ ακάνθων τις σφαίρες και τους βρόχους
και τα κρέμασε σε στεφανοθήκες
με σβηστά καντήλια σε γωνιές κρυφές ψηλά
αφήνοντας στεγνό το στόμα
απ’ της θείας μετάληψης το σώμα
Κει λάμνω από τότε ανέστιος
σε νεκρής πολιτείας πτώμα
μη και κάποτε μ’ αγγίξει πάλι ήλιου η πυρά!

fav-3
Σταύρωση

Σε νύχτας γη σπέρνανε σπόρο του ήλιου
και ροβόλαγαν στις γειτονιές του κόσμου
να τον λιπάνουνε με την ανάσα τους
να τον ποτίσουνε με ιδρό και αίμα
Πόσες φορές ανοίξαμε τα μέσα μας αμπάρια
να τα γεμίσουμε μ’ ανύπαρχτης σοδιάς ελπίδα
κι έρχονταν εκεί και στάλιαζαν οιμωγές
από σαπισμένου σπόρου τις πληγές
Σκοτάδι ακόμα ο καιρός
κι ο ήλιος μόνο ζωγραφιά σε βιβλία
με γραφή τάχα αλάθευτα ιερή
π’ άγονο κάναν το σπόρο πριν φυτευτεί αυτός
———————————-στη γη
Πόσες Σταυρώσεις μέλλουν ακόμα
για να ξεριζωθούν τ’ αγκάθια απ’ το χώμα
για να μην βρίσκουν φωλιές εκεί
τα χρυσοκάνθαρα τα έρποντα τα ιοβόλα φίδια

fav-3
Αείποτε απόντες

Αν δεν κομίσατε τη σκευή της ύλης σας
———————————-στους ομοτράπεζους
αν στερηθήκατε των εδεσμάτων της παραμυθίας
και απαξιωθήκατε
την από εγκαύματα οραμάτων συναισθησία
παρήλθατε ως αείποτε απόντες

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under βιβλιοπαρουσίαση, ελληνική λογοτεχνία, ποίηση