Γρηγόρης Σακαλής, “η ζωή του πέρασε έτσι λαθραία” -ποίηση

sakalis9.1.17

fav-3

Γαλήνη

Ξημερώθηκα
σ’ ένα όμορφο νησί
χωρίς ανθρώπους
μόνο λίγα σπίτια
εγκαταλειμμένα
πολλά δέντρα
παράξενο
βρήκα ένα σιδερένιο
στρογγυλό τραπέζι
μια ψάθινη καρέκλα
κάθισα
κι αγνάντευα το πέλαγο
ύστερα έκοψα χόρτα, ξύλα
έκανα ένα κιόσκι
ξάπλωσα
είδα ωραία όνειρα
και το απόγεμα
έκανα βόλτα στην παραλία
κάθισα σ’ ένα βράχο
κι έπιασα κουβέντα
με τα κύματα
σαν βράδιασε
και βγήκε το φεγγάρι
άρχισα να τραγουδώ
καθόλου δεν με πείραζε
που δεν είχε άλλους ανθρώπους
ήμουν μόνος μα τόσο γαλήνιος.

fav-3

Τέλμα

Σε στενούς χώρους
περνάμε τη ζωή μας
σε παγωμένα σπίτια
το χειμώνα
το καλοκαίρι καιγόμαστε
σε μικρά διαμερίσματα
χωρίς κλιματισμό
τα αισθήματά μας καταπίνουμε
κι όλο αναβάλλουμε
τις επιθυμίες μας
φτάσαμε να θεωρούμε
την επιβίωσή μας κατόρθωμα
ο ένας υποβλέπει τον άλλο
κι όλοι μαζί βαδίζουμε
το δρόμο της στέρησης
και της δυστυχίας
οι αγαπημένοι μας
περιορίστηκαν στο ελάχιστο
αν υπάρχουν
κι ούτε κουβέντα γίνεται
τι να κάνουμε
για να βγούμε απ’ το τέλμα.

fav-3

Ασκητής

Καμπάνες χτυπούν δαιμονισμένα
έγινε πόλεμος
σεισμός
ή πέθανε κανένας μεγαλόσχημος
χρόνια κλεισμένος σ’ αυτό το δωμάτιο
δεν ξέρει ούτε θέλει να μάθει
τι γίνεται στον έξω κόσμο
αφότου αποφάσισε να ζει
χωμένος στα βιβλία
να γράφει και να σβήνει
έγινε ασκητής, κοσμοκαλόγερος
οι χαρές και οι δυστυχίες του κόσμου
δεν τον αγγίζουν πια
κάνει ταξίδια με το νου του
λύνει πνευματικά προβλήματα
οι αισθήσεις του κοιμήθηκαν
κι ούτε που το κατάλαβε
πως η ζωή του
πέρασε έτσι λαθραία.

*
©Γρηγόρης Σακαλής
φωτο©Στράτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση