Βασίλης Ν. Πης: Καρτ-Ποστάλ, Πρωτοχρονιά 2017

pis2.1.17

fav-3

Από τις θάλασσες του νοτιοανατολικού Αιγαίου
Κως- Δωδεκάνησα

ΝΗΣΙΑ Ι

Τα νησιά με ξύπνησαν νωρίς σήμερα το πρωί
Πιάστηκαν τα γόνατά μου από το βάρος

Νησιά της μνήμης και της πέτρας

Όμορφα νησιά
Που ταξιδεύουνε σαν προτομές
Μαρμάρινες στη θάλασσα

Με θολωτά κτίσματα, πέτρινες τοξοστοιχίες
Ανεμόμυλους με κόκκινες σκεπές
Λεωφόρους με πλατάνια και πασχαλιές

Τα χρόνια καθώς περνούν αλλάζουμε
Ο ήλιος γίνεται πιο βαρύς
Μαζί του γερνάμε και βυθιζόμαστε στο νερό
Άφησαν πάνω μας κοκκινόχωμα
Και σκόνη από την Αφρική
Σφικτήρες από τη ράχη των καιρών
Μιλιές που μας κρατούσαν ζωντανούς

Ταξιδεύουν, στο νερό μιας άλλης εποχής
Που έφυγε κάποτε, δίχως
Να μας αποχαιρετήσει

Τα χρόνια φεύγουν και, δεν μας αποχαιρετούν.

fav-3

ΣΤΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΤΗΣ ΚΙΡΚΗΣ

Κι ο ποιητής, τι;
Ξένος ταξιδεύει στα περίχωρα της Κίρκης
Γυμνός, σαν τ’ αρχαίο άγαλμα
Βυθισμένο στο ανασκαμμένο χώμα
Προσμένοντας, πάντα προσμένοντας

Να σηκωθεί, να διηγηθεί ιστορίες
Να ζήσει και να πεθάνει
Αφού περάσει το σκοτεινό δάσος
Και βγει στο φως

Γιατί τ’ αγάλματα, λατρεύσουνε το φως
Και κτίσει τόπους πάνω στη Γη
Και τοπία για μια κοινή
Μοίρα ή θάνατο, για μια ωραία Πηνελόπη

Για μια καινούργια θάλασσα
Με τα νησιά να ταξιδεύουνε
Σαν προτομές μαρμάρινες
Στη θάλασσα δίχως κουπιά

Δάκρυα χρόνια κυλούν στα μέρη μας
Και ποιος θα τα σταματήσει;
Τα χρόνια σαν χώματα πέσανε από πάνω μας
Και μας σκεπάσανε με σπασμένα αγγεία
Φάγανε τη ψυχή μας, όσο μπορούσαμε ακόμα
Με την δύναμη των δακρύων να υποφέρουμε

Τ’ αγάλματα υποφέρουνε
Φύγανε, δίχως να μας συμπαθήσουν.

fav-3

ΣΩΣΙΒΙΕΣ ΛΕΜΒΟΙ

Οι μέρες που φαίνονται μπροστά μας
Είναι σωσίβιες λέμβοι σε καταστρώματα πλοίων
Και μας περιμένουν μαζί
Τα μέλλοντα να εξερευνήσουμε

Τα παρελθόντα, είναι ναυαγισμένα πλοία
Που ’χουν ακόμα τα φώτα τους ανοικτά
Στάζουν αλάτι και νερό από τα
Τεντωμένα τους σχοινιά

Χρόνια τα σέρνουμε μαζί μας
Χωρίς να ξεκολλάνε από πάνω μας
Και μας ακολουθούν, πιστοί υπηρέτες
Μιας τέχνης μακρινής, τέχνης
Που κάποτε αγαπήσαμε

Μέρες που αγαπήσαμε και χάθηκαν
Μέσα απ’ τα χέρια μας
Σαν, αποδημητικά πουλιά.

*
©Βασίλης Ν. Πης -Από το ανέκδοτο βιβλίο: ΝΗΣΙΑ ΙΙ

φωτο©Στράτος Φουντούλης 2014

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση