Γιώργος Μπουγελέκας, Οι λιγομίλητοι την ίδια επιστολή κομμάτιαζαν -ποίηση

bougelekas21.12.16

fav-3

Μισογράμματα

Εκείνοι δεν μιλούσαν.
Μισόλογα τους ξέφευγαν.
Σκόπιμα;
Ποιος ξέρει;
Σα να έκοβαν κομματάκια ένα γράμμα,
να τα σκορπούσαν στον αέρα
για να συλλέξεις τα σπαράγματα και να καταλάβεις.
Μισόλογα και μισογράμματα.
Το ίδιο έμαθες έκαναν όλοι.
Λες κι ήταν αυτή η γραμμή για το μετά.
Όταν συνάντησες κι άλλους ακροατές, έμαθες:
Οι λιγομίλητοι την ίδια επιστολή κομμάτιαζαν.

Αθήνα, 25-10-2016

fav-3

ΠΑΤΡΙΟΣ

Η μοίρα τον έφερε ψηλά.
Άγγιζε λες τα σύννεφα.
Όμως αυτός αντιπαθούσε τα έλατα, τις πηγές, τα κορφοβούνια.
Άλλες εικόνες τον ανακούφιζαν.
Λιμάνια απάνεμα, νησιά βελούδινα, νερά πράσινα.
Εκεί θα φώλιαζε.
Τα δάση τον έπνιγαν, τα διάσελα τον έγδυναν,
οι χαράδρες ματώναν την ψυχή του.
Κι ενώ τ’ αγρίμια των ορέων σκληρές ζητούσανε καρδιές,
να μετρηθούν μαζί τους, να νικήσουν και να νικηθούν,
αυτός ανάμεσα τους βιοπάλευε για να προλάβει έναν απόπλου.
Στις αλλαγές των εποχών αρνιόταν τη φθορά,
όμως το μέσα του, χρόνο τον χρόνο, πέτρινη έπαιρνε μορφή,
καθώς η σκιά της θάλασσας αργόσβηνε
-σαν ανάμνηση-στο βάθος της σπηλιάς του.
Κι όταν, κοντά στο τέλος, κίνησε για τον γιαλό,
όλοι οι δρόμοι ξένοι και στενοί.
Έτσι, μια μέρα είπε:
“Έκανα κάμπους τα βουνά κι ημέρεψα τ’ άγρια ζώα”.
Εδώ θα μείνει.
Να στοχάζεται και να περιμένει.

Αθήνα, 30-ΧΙ-2016

fav-3

Αντιγραφή

Το ποίημα στόλισε τον τοίχο.
Μαύρο πάνω στο άσπρο.
Δίψα αχόρταγη.
Το δωμάτιο της νέας ζωής γέμισε φως από το μόνο γράμμα.
Ένα κορίτσι ήταν πια γυναίκα.

30-Χ-2016

©Γιώργος Μπουγελέκας

φωτο©Στράτος Φουντούλης

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση