Χρυσούλα Σπυρέλη, Οι στίχοι της Ανήλιαγης

spyreli16.12.16

fav-3

Α. Τα Πεντάστιχα της Πλευρώνας

1. [Ανήλιαγη]
Ανήλιαγη κι Αφέγγαρη ζωή μισό σκοτάδι
και τ’ άλλο τρέμουλο φωτός για ν’ αχνομπαίνει η ελπίδα
Να σε καρφώσω όνειρο και να σε βάψω ψέμα
Να μανταλώσω ράγισμα
Τετράφυλλο παράθυρο θανάτου.

2. [Χορός]
Χορός χαρά και χάραμα
Σε δέντρο, φύλλο πράσινο, χέρια να με κρατάνε
με μια σταγόνα νύχτα
Να κάνω πως πλαγιάζω, να σε υπνώνω ύπνε μου
Ώσπου να ρθει ο Ανήλιαγος να τόνε ξεγελάσω.

3. [Θεοί]
Θεοί γνέθουν τα νήματα
και ρίχνουν την Ανέμη λίγο προτού φανεί το φως
Ω ! τέτοιο… τέτοιο ανάμπαιγμα τα λόγια κομποδιάζει
και φέρνω… φέρνω ολόγυρα τ’ αόρατο κουβάρι
Να το μαζέψω γρήγορα μη μας προλάβει η μέρα.

4. [Του Ύπνου]
Του Ύπνου και του Χάροντα ακούω το χλιμίντρισμα…
Ας ήταν να μ’ εχθρεύεται κι εμένα το σκοτάδι!
Να γίνει η Αγάπη Ποίημα να μας διπλοχωρέσει
πάντοτε αξημέρωτη μέσα στο παραμύθι
να τραγουδιέται φωναχτά στον Κάτω-Πάνω Κόσμο.

5. [Νάνι- νάνι]
Νάνι-νάνι, νάνι-νάνι, ο Ανήλιαγός μου κάνει…
και την ώρα που χαράζει Βασιλιάς της αγκαλιάς μου
- Άσπρο Μαύρο γίνεται Ένα-
στο Χλεμούτσι, στην Πλευρώνα τα δυο Κάστρα
ένα παιχνίδι με ονόματα φθαρμένα…

*

©Χρυσούλα  Σπυρέλη -από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή.

Φωτο©Στράτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε


aegean-campaign8.11.16

Comments Off

Filed under ελληνική λογοτεχνία, ποίηση