Category Archives: Περιηγήσεις Ναυτίλου

Περιηγήσεις Ναυτίλου, Φέρτε μου το κεφάλι της Μαρίας Κένσορα

Πάνος Τσίρος, εκδ. Γαβριηλίδης.
naftilos-bk17.2.16
fav-3
Το φανταστικό δεν διαρκεί παρά όσο κρατά ένας δισταγμός
(Τσβετάν Τοντόροφ)
“Φέρτε μου το κεφάλι της Μαρίας Κένσορα” είναι ο τίτλος της συλλογής διηγημάτων του Πάνου Τσίρου. Το ανακάλυψα πριν μερικά χρόνια στα ράφια ενός βιβλιοπωλείου. Ο συγγραφέας μού ήταν άγνωστος, ο εκδότης κάθε άλλο παρά εγγύηση για την ποιότητα της συλλογής (αφού ανάμεσα στα βιβλία του υπάρχουν λίγα διαμάντια και πολλοί άνθρακες), αλλά ο τίτλος και το εξώφυλλο με την καλοκάγαθη γριούλα, μου κίνησαν το ενδιαφέρον… Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Comments Off

Filed under critique, βιβλιοπαρουσίαση, Περιηγήσεις Ναυτίλου

Περιηγήσεις Ναυτίλου, Αναγνώσματα του 2015

Ίταλο Σβέβο

Ίταλο Σβέβο

Α. Ξένη λογοτεχνία – πεζογραφία

i) Tα αριστουργήματα

Αν και το 2015 δεν διάβασα πολλά βιβλία όπως παλαιότερες χρονιές, ωστόσο είχα την τύχη να διαβάσω μερικά αριστουργήματα. Βιβλία που σε κάνουν να θέλεις να τα διαβάσεις πολλές φορές… Θα ξεκινήσω λοιπόν με αυτά την ανασκόπηση προσπαθώντας να κρατήσω μια σειρά ανάλογη με την απόλαυση που μου χάρισαν.

1. Ίταλο Σβέβο: Η συνείδηση του Ζήνωνα. (20/20)
Εξάντας, μτφ. Κούλα Καφετσή. Gallimard, μτφ. Mario Fusco. Penguin, μτφ. William Weaver.

Tο κεφάλαιο: “Ο θάνατος του πατέρα μου”, το διάβασα και στην εξαιρετική μετάφραση του γλύπτη Γιάννη Παππά (1913-2005), η οποία συνοδεύεται και από μια ενδιαφέρουσα εισαγωγή, στις εκδόσεις ΜΙΕΤ (“Κείμενα”). Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Comments Off

Filed under critique, βιβλιοπαρουσίαση, Περιηγήσεις Ναυτίλου

Περιηγήσεις Ναυτίλου, Η γυναίκα της άμμου

Κόμπο Αμπέ , εκδ. Άγρα , μτφ. Στέλιος Παπαλεξανδρόπουλος.
(στην παρούσα ανάρτηση συμπεριλαμβάνονται και τα δύο μέρη [1 + 2] του Ναυτίλου για το βιβλίο)

naftilos2.4.15

fav-3

[1]
Η ερωτική μου σχέση με την ιαπωνική λογοτεχνία ξεκίνησε από τον ιαπωνικό κινηματογράφο . Στα φοιτητικά μου χρόνια σύχναζα στο Στούντιο , στην Αλκυονίδα και στο Έμπασσυ … Σε κάθε κινηματογραφικό αφιέρωμα έμπαινα στις αίθουσες μέρα κι έβγαινα νύχτα .

Η πρώτη ταινία που είδα από τη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου ήταν το συγκλονιστικό ”Ουγκέτσου Μονογκατάρι” (1953) ή όπως μεταφράζεται στα ελληνικά ”Ιστορίες του χλωμού φεγγαριού μετά τη βροχή” του Κένζι Μιζογκούτσι . Από τότε το είδα κι άλλες φορές και κάθε φορά συγκλονιζόμουνα σα να ήταν η πρώτη .

Comments Off

Filed under critique, βιβλιοπαρουσίαση, μετάφραση, Ξένη Λογοτεχνία, Περιηγήσεις Ναυτίλου